بدترین روزهای فعلی ام را با بهترین روزهای دوران مصرفم عوض نمی کنم

در گردهمایی بهبودیافتگان اعتیاد عنوان شد:

بدترین روزهای فعلی ام را با بهترین روزهای دوران مصرفم عوض نمی کنم

باید به این باور برسیم که اگر با معضل اعتیاد، مقابله جدی نشود هر لحظه ممکن است گریبان گیر خود و خانواده ما باشد

آزاده مهدیار/ اداره بهزیستی نیشابور با برگزاری گردهمایی بیش از ۳۰۰نفر از بهبود یافتگان اعتیاد در سالن تربیت پذیرای رهاشدگان از چنگال بلای اعتیاد، خانواده های شان و مسئولین بهزیستی و کمپ های درمانی بود.

در این همایش که اولین همایش رسمی بهبود یافتگان در سطح استان بوده وروز دوشنبه ۱۵ دی ماه برگزار شد، برگزار کنندگان اعم از مجری و نوازنده های میان برنامه از بهبود یافتگان مراکز درمانی شهرستان بودند.

مجری برنامه شرح حال گذشته خود را چنین بیان کرد: بیماری اعتیاد برای من با یک بهار سرسبز و زیبا شروع شد و باعث شد در ابتدابا انرژی کاذب به همه امور زندگی اشراف داشته باشم؛ من هم سراسیمه در «باغ بیماری» به همه جای باغ سرکشی و تجربه کردم ولی این بهار گذرا بود؛ پس از آن تابستان بیماری فرارسید و من چون به مرحله اجبار مصرف رسیده بودم از انواع میوه های باغ خوردم، برای من فرقی نمی کرد که این میوه ها نرسیده یا سم زده باشد چون قرار بود جسم و روح من مسموم شود. وی ادامه داد: تمام شرایط را به نفع خودم تغییر می دادم و همیشه دیگران را مقصر می دانستم، طولی نکشید که پاییز بیماری فرارسید و رنگ زرد آن بر پوستم کشیده شد و صدای خش خش برگ های آن درون سینه ام افتاد و اطرافیان خیلی زود متوجه شدند چه اتفاقی افتاده است؛زمستان بیماری در راه بود و بیم آن می رفت که تمام وجودم یخ بزند و قدرت هر کاری را از من سلب کند، در نهایت باقی مانده امیدی که در وجودم بود باعث شد کنار شما بیایم و به کمک خانواده ام بهبود پیدا کنم.

در ادامه از دو تن از بهبود یافتگان جهت ارائه تجربه بهبودی خود، دعوت به سخنرانی شد. یکی از آنها خود را محسن، بیمار در حال بهبودی، معرفی کرد و حضار به سبک برنامه های کمپ ها ی شان یک صدا گفتند: سلام محسن! وی سپس گفت:سلام عزیزان، مدت دو سال است که پاک و هوشیار زندگی می کنم، که این بار هم حاضرین با گفتن ماشاء ا… و تشویق وی را مورد تحسین قرار دادند.

محسن خدا را شکر کرد که امروز پاک و هوشیار است و از کسانی که او را در این امر خطیر یاری دادند، تشکر کرد. وی ادامه داد: امروز به لطف خداوند و مراکز، زندگی می کنم و اجازه می دهم دیگران هم زندگی کنند و حاضر نیستم بدترین روزهای الانم را با بهترین روزهای دوران مصرفم عوض کنم. محسن تجربیات خود را این طور بیان کرد: قبلا هیچ وقتی را برای خانواده ام نمی گذاشتم، همه وقتم را صرف مواد می کردم ولی از وقتی خداوند دستم را گرفت و از بدبختی اعتیاد نجاتم داد و با مراکز اقامتی و جلسات آن آشنا شدم بیشترین وقتم را برای خانواده ام می گذارم.

وی افزود: اگر عشق خانواده ام نمی بود امروز پاک نبودم،من مدیون خدا، انجمن، همسرم و خانواده ام هستم، دید من نسبت به زندگی تغییر پیدا کرده و با تمام انرژی خودم را وقف خدا و خلق خدا کرده ام،همیشه از خدا خواسته ام که بینشی به من عطا فرماید که متوقع نباشم دنیا و مردمان آن مطابق میل من رفتار کنند؛محسن اضافه کرد: یک روزی شما برای من دعا کردید و دعای شما بود که پاک شدم امروز هم وظیفه من است که دست فرد دیگری که از این بیماری رنج می برد بگیرم و از زمین بلند ش کنم. محسن در آخر با لحن غرور آمیزی گفت: من طعم پاکی را چشیده ام و حاضر نیستم آن را با هیچ چیزی عوض کنم.

بهبود یافته دیگری به نام یاسر از حضار خواست چند لحظه سکوت کنند و برای کسانی که در دام اعتیاد گرفتارند، دعا کنند.

یاسر با سپاسگذاری از خدا بیان کرد: من اصلا توقع نداشتم بتوانم روزی پاک شوم، من هم معتادی بودم که پرونده ام واقعا سیاه بود و ۱۷- ۱۸ سال مصرف مواد مخدر از همه نوع داشتم و زندگیم به سیاهی کشیده شد. وی ادامه داد: هدایای گران بهایی را در این مدت از دست دادم، زندگیم شکست خورد تمامی اطرافیان و اجتماع یاسر را پس زدند و من در انزوا فرو رفتم،همسرم ترکم کرد، خانه و ماشینم را از دست دادم؛اما الان همه اینها به من برگشته است، هر معتادی که بگوید در زمان مصرفم مشکلی نداشتم دروغ گفته است. روز به روز زندگی من معتاد همه عجز و بدبختی و فلاکت بود.

یاسر اضافه کرد: بعد از خدا و خانواده ام مدیون آقای قدمگاهی و آقای تنهایی در کمپ هستم چون با وجود اینکه در کمپ خیلی بی قراری می کردم ولی مرا تحمل کردند و دستم را گرفتند، من به تنهایی نمی توانستم ترک کنم. وی ادامه داد: هرگز دوست ندارم به دوران مصرفم برگردم چون الان زندگی قشنگی دارم. در ادامه این گردهمایی رئیس اداره بهزیستی با بیان اینکه اعتیاد یک بیماری است و اگر جهت درمان آن به صورت اصولی و بهنگام اقدام نشود، زمینه ساز بسیاری از جرایم و آسیب های جامعه می شود، اظهار داشت: فرد معتاد صدمات زیادی به خود، خانواده و جامعه وارد خواهد نمود، بسیاری از افراد جامعه معتقدند که فرد معتاد برگشت ناپذیر است و نمی توان به آنها اعتماد کرد، در صورتی که ما با این عقیده کاملا مخالفیم و معتقدیم اگر فرد معتاد ترک نماید و بسترهای لازم فراهم گردد، مسلما با تجربه تلخی که در دوران اعتیاد داشته است حاضر به تکرار آن نخواهد بود.

حسین علیزاده با اشاره به اینکه بهزیستی شهرستان در امور پیشگیری فعالیت های بسیاری را آغاز نموده است، تصریح کرد: در نه ماه گذشته ۵ کمپ شهرستان بیش از ۱۲۰۰ نفر پذیرش داشته و تحت نظارت و درمان قرار گرفته اند. همچنین بهزیستی در بخش آموزش با برگزاری جلسات آموزشی میان کارکنان ادارات، دانشگاهیان، اقشار جامعه و روستاییان توسط واحد پیشگیری بهزیستی و حمایت از افراد معتاد نیازمند جهت بستری در مراکز و حمایت های پس از ترک از قبیل حمایت خانواده آنان و ایجاد زمینه اشتغال برای آنان، فعالیت داشته اند.

وی افزود: با وجود اعتبارات اندک سازمانی، بیش از ۲۰۰ میلیون تومان وام اشتغال به افراد بهبود یافته پرداخت کرده ایم و هماهنگی جهت راه اندازی دو کارگاه مبل سازی و تولید کالای خواب و فیروزه تراشی با امکان اشتغال ۳نفر انجام شده است و همچنین تعدادی از خانواده های آنان را مورد حمایت های مادی و معنوی قرار داده ایم و با دوره های مستمر حرفه آموزی برای خانواده و پرداخت وام های بلاعوض زمینه توانمند سازی پایدار را مهیا کردیم که البته اذعان می نمایم در برابر این همه افراد گرفتار بسیار ناچیز است.

علیزاده با اشاره به اینکه همه می دانیم در جهت کاهش و کنترل اعتیاد کلیه نهادها و ارگان ها باید همت نمایند،از تمامی مسئولین خواستار مشارکت جدی در برنامه های آموزشی و آگاهسازی،درمان،اشتغال و حمایت بیماران معتاد گردید واظهار داشت: باید به این باور برسیم که اگر با این معضل مقابله جدی نشود هر لحظه ممکن است گریبان گیر خود و خانواده ما باشد.

رئیس اداره بهزیستی ادامه داد: من از خانواده های عزیزان بهبود یافته می خواهم پشتیبان اینها باشند و با شرکت مستمر در جلسات گروهی و خانوادگی و حضور مستمر در جامعه به اطرافیان ثابت کنند اعتیاد فقط یک بیماری است و پس از درمان می توانند همانند دیگر اقشار جامعه به فعالیت های مفید بپردازند. وی از مسئولین حامی و کمپ هایی که در جهت کاهش اعتیاد و ایجاد اشتغال برای معتادین بهبود یافته قدم بر می دارند تشکر کرد وضمن تقدیر از مراکز راه سلامت و امید به آینده به دو مرکز راهی به سوی زندگی و دهکده رهایی بواسطه تلاش دراشتغال بیماران بهبود یافته لوح تقدیر ارایه گردید.

در پایان جلسه حضار به شیوه مرسوم در کمپ های شان ایستادند و دستانشان را به هم قفل کردند و دعای به گفته آنان «آرامش» را یک صدا خواندند: خداوندا آرامشی عطا فرما تا بپذیرم آنچه را که نمی توانم تغییر دهم و شهامتی که تغییر دهم آنچه را که می توانم و دانشی که تفاوت این دو را بدانم.

به اشتراک بگذارید:


پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.