با استرس فرزندان کنکوری چه کنیم؟!

سوال: دخترم امسال پایه دوازدهم تجربی است هم آزمون نهایی دارد و هم کنکور از بس که اضطراب و استرس دارد امان ما را بریده است لطفا بفرمایید چه کارکنیم ؟

پاسخ : با سلام به شما ولی گرامی باید خدمتتان عرض کنم که هر آزمون و امتحانی به نوبه ی خود اضطراب و نگرانی خاص خود را دارد اما اضطراب آزمون امتحانات نهایی و کنکوربسیارمضاعف است .از طرفی فرمودید که فرزند شما رشته ی تجربی می خواند که این مزید بر علت است چرا که در رشته ی تجربی رقابت بسیار نفس گیر است. گاهی عامل اضطراب فرزندان خود والدین هستند چرا که ناخواسته آمال و آرزوهای دست نیافته ی خود را از فرزندان شان طلب می کنند و تمام امکانات را بسیج کرده تا فرزندان شان به آن نقطه ی مورد نظربرسند فرزندان نیزدائم با خود نگران و دل مشغولند که اگردررشته ی خاصی و دانشگاه مطلوبی قبول نشوند چه جوری به روی والدین خود نگاه نمایند . پرورش این افکارپریشان در ذهن ، اضطراب و استرس نوجوانان در آستانه ی کنکور را تشدید می نماید . برای شما ولی محترم سلامت روح و روان فرزندتان باید مهمتر از قبولی او در رشته ی موردنظرتان باشد چرا که رسیدن به نقطه ی مورد نظر به قیمت از دست دادن سلامت روح و روان آنها هرگز نمی ارزد  . به فرزندانتان وانمود کنید که زحمات و تلاش های او برای شما ارزشمند است نه نتیجه ی پایانی و او را تشویق کنید که در طول هفته برنامه های تفریحی و ورزشی برای خود تدارک ببیند .بهتر است او را در این مسیر همراهی نمائید . چرا که ورزش های هوازی از جمله قدم زدن و دویدن در دامن طبیعت ، شنا ، دوچرخه سواری و کوهپیمایی برای رسیدن به آرامش روحی بسیار کارساز می باشد . استفاده از دمنوش های گیاهی از جمله گل گاوزبان ، به لیمو ، اسطوخودوس ،بو مادران ،بهارنارنج در کاهش اضطراب بسیارموثر است .

سوال:اخیرا متوجه شده ام که پسرم سیگار می کشدچرا که وقتی وارد خانه می شود لباس های او بوی سیگارمی دهند خیلی نگران آینده اش هستم .لطفا راهنمایی کنید .

پاسخ:در ابتدا خدمت شما ولی محترم عرض کنم که بوی سیگاری که از لباس فرزندتان استشمام می کنید دلیل برسیگاری بودن آنها نمی باشد اما اگر برای شما ثابت شد که او سیگار می کشد ،هرگزعجولانه و احساسی تصمیم نگیرید بلکه ابتدا علت یابی کنید تا ریشه اتفاق شناسایی گردد و گاهی دوستان ناباب،زمانه ، کنجکاوی های دوران نوجوانی . گاهی فراموش شدن نوجوانان از سوی والدین به دلیل مشغله های کاری زیاد و گاهی هم محیط های آلوده باعث انحطاط آنان می شود . اما واقعا باید دراین گونه مواقع چکار باید کرد .

قدم اول :

به فرزند خود عشق بورزید و به او محبت نمائید هر چند که از این کارش ناراحت هستید نکات مثبت او را بازگونمائید و علت دوست داشتن خود را بیان نمائید . به او نشان دهید که برایش ارزش قائلید و حاضرید هر کمکی از دست شما بر می آید نثارش نمایید .هرگز جملاتی چون : تو دیگر فرزند من نیستی ،من هم دیگر پدر و مادرت نیستم را بر زبان نیاورید چرا که گفتن این گونه جملات نوعی برگشت به عقب می باشد .

قدم دوم :

در فضایی صمیمی و دور از چشم دیگران نگرانی خود را با او در میان بگذارید . در این ماجرا فرصت دهید تا او بیشتر حرف بزند و شما شنونده با شید تا علل احتمالی را از زبان او جویا شوید .

قدم سوم :

طرد کردن ، بی محلی نمودن ،تهدید و ترساندن ، توجیح نمودن ،پلیس بازی درآوردن برای مچ گیری او فایده ای ندارد .معمولا نوجوانانی دست به اینگونه اعمال می زنند که اعتماد به نفس و عزت نفس پایینی دارند لذا باید حلقه محبت خود با فرزندانتان را گسترش دهید و او را بدون قید و شرط دوست داشته باشید رفتار خوب او را تشویق کرده تا به خود باوری دست پیدا کند .

قدم چهارم :

نوجوانان به دلیل احساسی بودن و عدم رشد عقلی و شناختی و به دلیل ترس از طرد شدن از سوی هم گروهی های خود دست به چنین اعمالی می زنند .لذا فشارهمسالان را جدی بگیرید . هر آدمی امکان خطا و اشتباه در زندگی خود را دارد صبوروخویشتن دار باشید ارتباط خود را با مدرسه گسترش دهید و از معلمان و کادر اجرایی آموزشگاه فرزند خود کمک بگیرید و در صورت لزوم به روانشناس و مشاور به اتفاق فرزند خود مراجعه نمائید تا راهنمایی های لازم را دریافت نمایید .

 

به اشتراک بگذارید:


پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.