ایستادن بر سکوی قهرمانی جهان در شصت سالگی

قهرمان کشتی فرنگی پیشکسوتان جهان در گفت و گو با خیام نامه

ایستادن بر سکوی قهرمانی جهان در شصت سالگی

زندگی من یعنی کمک به جوانان شهرم

چند روز قبل پهلوان فضل اله دهنوی با مدال خوش رنگ طلای مسابقات جهانی پیش کسوتان پا به شهر خویش، نیشابور پهلوان خیز، گذاشت. بالا رفتن از سکوی قهرمانی جهان در سن شصت سالگی، افتخاری است که به این راحتی ها نصیب کسی نمی شود. وجود قهرمانانی در این سطح، برای جوانان و نوجوانان، امیدهای آینده این آب و خاک، الگویی است از بلند همتی و پایمردی. مردی که پسران و دختران جوان و نوجوان نیشابوری، اینک جای فرزندان و حتی نوه های او به حساب می آیند، هر بار که به مسابقات جهانی اعزام می شود می تواند با دستانی پر از درس سالم زندگی کردن، سرزنده و بالنده بودن، راز موفقیت و ماندگاری را برای فرزندان معنوی اش به ارمغان بیاورد. به بهانه پاسداشت قهرمانی و مدال ارزنده طلای این پیش کسوت کشتی در مسابقات جهانی ۲۰۱۴ پیش کسوتان، به سراغ پهلوان رفته و پای صحبت های شان می نشینیم:

 

  • رقابتهای کشتی جهانی پیشکسوتان چگونه بود، از چگونگی برگزاری آن بفرمایید؟

این مسابقات از سال ۱۳۷۴، زمانی که آقای طالقانی برای اولین بار این مسابقات را بن گذاشت، چندین سال است که برگزار می شود و بنده نیز در چندین دوره حضور داشته ام. این مسابقات بهترین روشی بود که می توانست پیشکسوتان کشتی را به تمرین وادارد و انگیزه خوبی برای شروع دوباره است. این مسابقات از سطح استان شروع و بعد سطح کشوری و در نهایت به مسابقات جهان می انجامد. مسابقات امسال هم در بلگراد پایتخت صربستان برگزار شد.

  • سابقه کشتی در خانواده شما چگونه است؟

در حقیقت پدربزرگ من نگهبان ساربان بوده است و جزو پهلوانان به نام، که در همین رفت و آمد ساربان ها در کشتی های محلی شرکت می کرده اند که چندین بار هم جایزه ای را که آن وقت ها خودشان تعیین می کرده اند، و معمولا شتر بوده، برنده شده. پدرم هم از پهلوانان به نام شهر بوده است. خودم و برادران ام هم در این راه بوده ایم ولی آن ها در مقطعی رها کردند و من چون در آموزش و پرورش بودم تا الان ادامه داده ام.

  • در رقابت های جهانی امسال با چه کشورهایی کشتی گرفتید؟

مرحله اول با کشور ترکیه که او را ضربه کردم. مرحله دوم با کشور اوکراین که او هم به من واگذار کرد و مرحله سوم به مصاف نماینده کرواسی که او هم ضربه فنی شد و در فینال بعد از شکست نماینده ی استونی قهرمانی را از آن خود کردم. البته ناگفته نماند من دوبار دیگر به فینال این مسابقات راه پیدا کرده ام، ولی چون حریف مقابل، اسراییل بود روی تشک نرفتم و چه سخت است کنار تشک باشی و دیگری دستش بالا برود.

  • مهم ترین رقیبان شما در این دوره چه کسانی بودند؟

در این مسابقات باید کار و تمرین کرده باشی و گرنه همه حریف ها قدرند. ولی با توکل به خدا و تلاش توانسته ام برهمه آنها غلبه کنم. سطح مسابقات بسیار بالاست و سال به سال هم بالاتر می رود. ما، یعنی تیم ایران، هر سال با۱۷-۱۸مدال برمی گشتیم ولی امسال به دلیل اینکه سطح مسابقات بالا بود با ۷مدال برگشتیم.

  • کشتی فرنگی نیشابور را در چه سطحی می بینید؟

سطح کشتی فرنگی بسیار بالاست و روز به روز بهتر می شود. ولی باید متذکر شوم همه می بایست همت کنند چون بدون امکانات و تجهیزات راه به جایی نداریم. باید به ورزش بها داده شود. اگر کمکی نباشد و تجهیزات هم نباشد چه کار می توان کرد؟ البته من با همه این ها مبارزه کرده و الان تیم بسیار خوبی هم در آزاد و هم در فرنگی درست کرده ام.

  • در حال حاضر چه ارگانی از شما حمایت می کند؟

در حال حاضر فقط و فقط شهرداری. ما الان زیر نظر شهرداری هستیم و آن ها به ما کمک می کنند. ما در حال حاضر حتی با هیئت کشتی هم کاری نداریم. شورا هم خوب حمایت می کند.

  • برنامه شمابرای حضور در این مسابقات چگونه بود؟

راست اش را بخواهید من شیوه کار این جوانان را نمی پسندم. هر چند آن ها از نسلی هستند که از من جوان تر و امروزی ترند ولی من هر روز تمرین می کرده ام. موقعی که در حال آماده شدن بودم هر روز هفته برنامه داشتم. یک روز کوه، یک روز پیاده روی و یک روز کار و تمرین و خلاصه هر روز کار کردم تا به این مرحله رسیدم. من الان ۶۰سال سن دارم ولی برنامه ام از خیلی از جوان ها جدی تر است.

  • اولین حضورتان در مسابقات کی بوده است؟

در سال ۷۴ بوده ولی در آن زمان خیلی اهمیت نمی دادم. در مسابقاتی که در نیشابور برگزار شد در سطح پیشکسوتان، پنجم شدم! همان زمان بود که تا نفر پنجم به تیم دعوت شدند و من تمرینات خود را شروع کردم. سال بعد در ایران اول شدم و از آن به بعد هر سال حضور داشته ام که تا الان فقط دو بار باخته ام که در مقابل اسراییل بوده که کشتی نگرفته ام.

  • نظرتان در رابطه با ورزش نیشابور چیست؟

نیشابور شهر پهلوانان و قهرمانان است شهری است با پتانسیل زیاد در ورزش. نیشابور یکی از پر استعدادترین شهرهای ایران است و در ورزش نمونه آن در تمام رشته ها اعم از دو میدانی، صخره نوردی و غیره موجود است، یا امثال دکتر امیر رشید لمیر، که مربی تغذیه تیم ملی هستند، یا امین برادرش، که اینک مدیرکل تربیت بدنی خراسان شمالی هستند. اگر سرمایه گذاری شود یکی از بهترین شهرهای ورزشی ایران خواهد بود و لی متاسفانه کاری که بایسته است، انجام نمی شود.

  • چند وقتی است کشتی نیشابور افت داشته است و مدالی نداشته ایم علت چه هست؟

بله! متاسفانه همینطور است وقتی هیئت کشتی در شهری نتواند کار کند، مطمئنا کشتی ضعیف می شود. در این سوال من گفتنی زیاد دارم که بماند برای وقتی دیگر.

  • خودتان چه کاری برای کشتی نیشابور کرده اید؟

من خودم با وجود این که هیچ گونه کمکی از جایی یا امکاناتی داده نمی شود تا آن جا که توان داشته ام سعی کرده ام مکانی برای بچه ها درست کنم تا بتوانند کشتی را ادامه بدهند. این جایی که شما هستید خود من با کمک بچه ها اجاره کرده ایم تا بتوانیم کار کنیم. مگر من دست خالی چکار می توانم بکنم؟ ولی بازهم یک جا ننشسته ام و تلاشم را کرده ام از ساعت ۹صبح تا ۱۱شب در سالن هستم. زندگی من یعنی کشتی؛ یعنی جمع کردن جوانان رشید از خیابان ها؛ یعنی کمک به شهرم.

  • چه پاداش و عده هایی به شما داده اند؟ آیا تاکنون چیزی دریافت کرده اید؟

از زمانی که کشتی می گیرم در سال ۵۹که در جبهه بوده ام ۴۰۰تومان به من داده اند، در زمان حاج آقای داوودی که رییس هیئت بوده به حساب من ریخته دیگر تا الان چیزی نگرفته ام. وعده هایی داده اند ولی هنوز هیچ خبری نیست. ان شاا…به وعده های شان عمل می کنند. شورا ۶سکه و آقای مروی هم یک سکه وعده داده اند.

  • چه برنامه ای برای آینده دارید؟

در حال حاضر مشغول درست کردن تیم پیشکسوتان هستیم. من هنوز۴ یا ۵ سال دیگر می توانم در مسابقات کشتی شرکت کنم. اگر زنده بودم که حتما این کار را خواهم کرد. الان برای سلامتی بدنم بیشتر ارزش قائلم و کمک به بچه ها. ان شاا… که خدا کمک ام می کند.

  • مربیان شما چه کسانی بوده اند؟

زنده یاد پهلوان شورورزی، پهلوان کریمی، زنده یاد قاسمشاهی و آقای مهدی حقیقی که برای من بسیار زحمت کشیده اند و ممنون دار همه ی آنهایم. من فقط رهرو کارهای پهلوان شورورزی هستم و بس.

  • درپایان اگر مطلبی هست بفرمایید:

اول از همه شما عزیزان تشکر می کنم چون برای ورزشکاران ارزش قائل هستید. از اعضای شورا، به خصوص آقای پارسا، تشکر و قدردانی می کنم. از آقای شهردار، تربیت بدنی آموزشگاه ها، آقای مروی نماینده، آقای سبیانی و مجموعه هلال احمر و دیگر عزیزانی که نام شان ممکن است الان در خاطرم نباشد. مخصوصا از مردم شریف و بزرگ نیشابور قدردانی می کنم که منت بر سر ما نهادند و به استقبال آمدند.

مسعود موسوی تبار ـ ورزش

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.