افزایش آگاهی های مردم در باره ی پول های کثیف چاره ساز است؟!

«نه» به پول هایِ سیاه در انتخابات آتی مجلس

موضوع پول های سیاه یا کثیف و تاثیرشان بر انتخابات ۹۴ در چند ماه اخیر بحث داغ رسانه های کشور بوده است. هر از چند گاهی یکی از مسئولین دولتی نکاتی را دراین باره مطرح می کنند و موافقان و مخالفان در مجلس شورای اسلامی و سایر نهادها نسبت به آن موضع گیری نموده و در موافقت و یا رد آن اظهار نظر می نمایند. به همین دلیل برآن شدیم تا در این یادداشت به واکاوی بیشتر این موضوع مهم بپردازیم.

منشا پول های کثیف کجاست؟آثارآن بر جامعه چیست؟

صاحب نظران ویژه خواری و رانت خواری ومنابع دیگری مانند قاچاق کالا را مهمترین منشاء پول های کثیف می دانند . اثرات پول ها ی کثیف در جامعه نیز از اهمیت زیادی برخوردار است . برخی وجود این پول ها را مؤثرترین عامل آلوده شدن نظام سیاسی و انحراف از ارزش های انقلاب می دانند. در یکی دو سال اخیرعزم جدی نظام برای مقابله با پیامد چنین پول هایی باعث شده صاحبان آن به تکاپو افتاده و به دنبال تاثیر بر انتخابات ۹۴ باشند تا نه تنها حاشیه ای امن برای خود ایجاد کنند(رحمانی فضلی، اسفند ۹۳) بلکه بتواند با انتخاب نمایندگان همسو با خود روند چپاول شان را تداوم بخشند. به نظر می رسد بهترین ابزار برای مقابله با این مشکل افزایش آگاهی مردم نسبت به شگردهای تطهیر پول (پول شویی) توسط این افراد و تصمیم واقع بینانه تمام هم وطنان به هنگام انتخابات از جمله انتخاب نمایندگان مجلس باشد.

منشاء کسب ثروت های سیاه متفاوت است. در ارتباط با پول های کثیف فرد به جای اینکه از طریق کار و کار آفرینی پاداش دریافت نماید، پاداش روابط خود با مسئولین را دریافت می نماید. از اظهار نظر «مؤید صدر حسینی» نماینده ی شهرستان «خوی» در مصاحبه با روزنامه ی اعتماد می توان نتیجه گرفت که برای پول ها ی کثیف سه منبع وجود دارد:

نخست منابع آشکار که عبارت اند از پول هایی که از طریق صرافی ها، سوآپ نفت، انحصار واردات شکر، کاغذ، دارو،… و به ویژه خودرو به دست آمده اند.ایشان شخصی را می شناسند که در مدت نصف روز مجوز تاسیس یک صرافی را به دست آورده و در مدت سه یا چهار ماه حدود ۳۰۰ تا ۴۰۰ میلیارد تومان کاسب شده است. اصل ریشه ی این پول ها رانت خواری و ویژه خواری است . روابط این افراد در دستگاه های مختلف فرصت های نابرابری را نسبت به دیگران برای شان فراهم می کند که می توانند یک شبه ره صد ساله را طی کنند و به ثروت های بادآورده ی میلیاردی دست یابند. یافتن این افراد نیاز به تجسس ندارد و هر کس می تواند در اطراف خود چنین کسانی را بیابد.(صدر حسینی، ۲۹/۱/۹۴ روزنامه ی اعتماد)

منابع پنهان دومین منشاء پول های کثیف اند که شامل: زمین خواری، وام های کلان بانکی، زد و بند در بیمه و سوء استفاده از مناصب دولتی و اختلاس می باشند. چون افراد خاطی از روابط خود برای جذب این فرصت ها و تبدیل آن به پول استفاده می کنند، اطلاع از آنها فقط زمانی میسر است که موضوع در دستور کار مسئولین ذیربط قرار گیرد.برخی افراد با نفوذ مجوزهای زیادی در مناطق مختلف کشور برای احداث هتل، گردشگری، پارک تفریحی و … گرفته اند و در بازار فروخته اند. تا جایی که زمین خواری تبدیل به کوه خواری شده و رهبر انقلاب نسبت به این مسئله اعتراض نموده و دستور داده اند «دستگاههای مسئول باید قاطعانه با تعدی به جنگل ها به هر بهانه ای اعم از هتل سازی و جذب گردشگر و ساخت حوزه علمیه و برخی توجیهاتِ به ظاهر قابل قبول ، مقابله کنند ) ۱۷/۱۲/۹۳ ).

راه سوم کسب پول های کثیف؛ بر خلاف دو مورد اول که از خلاء های قانونی و ضعف اعتقادی برخی مسئولین ناشی می شود، عمدتا شیوه های غیرقانونی هستند.قاچاق کالا، سوخت و مواد مخدر بخش بزرگی از سرمایه های مردم را به سمت خود جذب نموده است. به گفته ی وزیر کشور میزان پول هایی که فقط از طریق قاچاق کالا و مواد مخدر وارد سیستم اقتصادی کشور می شوند حدود بیست هزار میلیارد تومان است. چیزی معادل دو سوم بودجه عمرانی کشور!

وجود این حجم عظیم پول کثیف در جامعه آثار زیان باری به دنبال داشته است. بی انگیزه بودن نسل جوان و آینده ساز برای تحصیل و پژوهش یکی از مهمترین اثرات است. وقتی فردی، به گفته ی آقای رحمانی فضلی، با ۳۵ سال سن و پنج کلاس سواد، در سال دو هزار میلیارد تومان گردش مالی داشته باشد و یا افرادی بدون شایستگی و با استفاده از رانت و ویژه خواری، تحصیل کردگان ارشد رشته های مختلف را در جهت اهداف خود به خدمت بگیرند، چگونه می توان انتظار داشت در کلاس های درس دانش آموزان ارزشی برای یادگیری دانش و علم قایل باشند. اوضاع نظام اجتماعی فلاکت بارتر می شود وقتی صاحبان این پول ها بخواهند در سیاست دخالت نموده و با فرستادن نمایندگانی خاص به مجلس، برای خود حاشیه ای امن درست کنند. متاسفانه بهترین شرایط برای ادامه ی حیات این گروه، فضای آکنده از ابهام ناشی از تحریم ها و تهدیدات بین المللی است. به همین منظور از شگردهای متنوعی استفاده می کنند تا دولت یازدهم نتواند در عرصه جهانی تهدید ها را به فرصت تبدیل کند.

مطمئنا دارندگان پول های سیاه که مردم و اقتصاد ملی ایران زمین را به خاک سیاه نشانده اند، دارای بهره ی هوشی نسبتا خوبی هستند و مستقیم و بدون حیله و تزویر وارد عرصه ی انتخابات نخواهند شد. در مرحله ی نخست به تطهیر پول خود اقدام می کنند. مثلا قاچاق فروش ۳۵ ساله با پنج کلاس سواد به عرصه ی تجارت وارد شده بوده است (رحمانی فضلی، ۱۱/۱۲/۹۳ عصر ایران). به نظر آقای صدر حسینی این افراد ممکن است در پوشش نهادهای خیریه، تهیه جهیزیه، تامین هزینه ی ازدواج و موادغذایی خانواده های بی بضاعت، بین مردم برای خود مقبولیت کسب کنند (اعتماد ۲۹/۱/۹۴)هرچند کارشان مشروعیت نداشته باشد.

یکی دیگر از این شگردها، می تواند بهره گیری از احساسات پاک فرهنگی یا باورهای مذهبی مردم باشد. قدرشناسی و منظور نمک خورده را داشتن، از ویژگی های مردم ایران زمین است. معروف است که نباید نمک خورد و نمکدان شکست. به همین خاطر برخی از این باور استفاده کرده و در دوران تبلیغات انتخاباتی به بهانه های مختلف به دادن ولیمه پرداخته و با برگزاری مراسم چهلمین روز یا چهلمین سالگرد!، یا هر مناسبت دیگری، بخش کوچکی از پول های کثیف خود را در این راه هزینه نموده و برای خود آبرو و احترام اجتماعی می خرند. به هر حال در موعد انتخابات سر کیسه ی به اصطلاح حامیان برخی از نامزدها شل شده و برای مناطق هدف، هزینه های نجومی می کنند. مثلا نامزدی در انتخابات شورای شهر یکی از شهرها، دو میلیارد تومان هزینه تبلیغات نموده بود که در پاسخ به علت این همه هزینه، گفته بود که حامیان نذر کرده بودند چنین مبلغی را هزینه کنند (نقل به مضمون، رحمانی فضلی، عصر ایران، ۱۷/۱۲/۹۷).

کسانی که با این ترفند ها پیروز انتخابات می شوند، پیروزی شان را نه نتیجه ی باورهای پاک و بی آلایش مردم، بلکه پاداش زرنگی و سیاستمداری خود می دانند. بدون تردید چنین روش های می تواند مصداق بارز خرید و فروش رای باشد. مصطفی افضلی فرد، عضو کمیسیون اصل نود در تاریخ ۲۹/۱/۹۴ می گوید: خرید و فروش رای در برخی از مناطق کشور «امری عادی به حساب می آید به گونه ای که حتی مسئولین رغبتی برای مقابله با آن ندارند.»

بنابراین برای انتخابات پایان سال، از همین الان باید تحرکات گروه ها و نامزد های احتمالی را رصد نمود تا مبادا میلیاردها پولی که به قیمت تحمیل آسیب های اجتماعی فراوان توسط عده ای سود جو و پول پرست جمع آوری شده، فریبمان دهد. بی شک مردم آگاهانه عمل خواهند نمود و با گفتن «نه» به پول های سیاه در انتخابات، آینده ی ایران اسلامی را شکوفاتر خواهند نمود.

نوشته شده توسط : حبیب اله قربانی

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.