اصول وراهکارهای علمی تربیت فرزندان (قسمت دوم)

اصول وراهکارهای علمی تربیت فرزندان(۲)

اگرخوانندگان عزیز به یاد داشته باشند بخاطر مشکلات زیادی که خانواده ها در زمینه تربیت فرزندانشان با آن مواجه می شوند و ضرورت پرداختن به این موضوع از شماره قبل راه های تربیت صحیح و علمی فرزندان تحت عنوان اصول کلی تربیت پرداخته شد و در ارتباط با دواصل و مهارت یعنی هماهنگی والدین و با ثبات عمل کردن آن ها در روش تربیتی توضیح داده شد در ادامه به اصول و مهارت های دیگر اشاره می گردد.

۳- الگوی مناسبی باشید

هرچه امر می کنید بهتر است در ابتدا خودتان آن کار یا رفتار را انجام دهید و از هر چه فرزندتان را باز می دارید خودتان هم انجام ندهید اگر بچه ها را به نماز اول وقت دعوت می کنید بهتر است در ابتدا خود اینگونه عمل کنید.اگر دروغ گفتن را نهی می کنید سعی کنید خودتان دروغ نگویید. البته این مورد در درازمدت نتیجه می دهد، چون بچه ها بیشتر از آنکه ازکلام ما آموزش ببینند از رفتار ما آموزش می بینند، پس ابتدا از خود شروع کنیم.

۴- آزادی و محدودیت زیاد ایجاد نکنید

کودک نه باید زیاد آزاد باشد و نه زیاد محدود. محدودیت هایی که ایجاد می شود، باید پایدار، منطقی و متناسب با شرایط سنی فرزند باشد.اگر می گویید شب باید در منزل خودتان بخوابید و نه منزل کس دیگر، دلیل آن را توضیح دهید و در اجرای آن قاطعیت داشته باشید یعنی در برابر اصرار کودک و دیگران کوتاه نیایید. از طرفی آزادی زیاد باعث مشکلاتی برای کودک خواهد شد در این زمینه باید با مراحل رشد و نیازهای فرزندانتان در سنین مختلف آشنا باشید.

۵- توجه غیرمشروط به فرزندان

منظور از توجه غیرمشروط، توجه بدون هیچ قید و شرط به فرزندان است.یعنی بدون توجه به رفتارکودک زمان خاصی از روز را به وی اختصاص می دهیم. سعی کنیم در این زمان با او صحبت کنیم، درد دل کنیم، و یا حتی با او بازی کنیم. در نتیجه این فرایند کودک احساس خوبی نسبت به خودش و وقتی که ما فقط برای او اختصاص داده ایم پیدا خواهد کرد البته این زمان حتی در هرکوتاه و درحدنیم ساعت هم باشد و بیشترکیفیت وقتی که باهم می گذرانید مهم است.

۶- رابطه ای سالم باکودکتان برقرارکنید

برای ایجاد رابطه ای سالم، محیطی سالم نیاز است. محیط خانواده از محبت سرشار باشد، طوری که کودک احساس امنیت خاطر کند و محیط زوروترس نباشد. برای ایجاد چنین رابطه ای از شیوه گوش دادن فعال استفاده نمایید وقتی فرزندتان چیزی می گوید به خوبی به سخنانش گوش دهید حتی اگر با کودک موافق نیستید، اجازه دهید تمام صحبتهایش تمام شود. برقراری تماس چشمی و انجام ندادن کاری دیگر در هنگام صحبت باکودک به وی می فهماندکه برای حرف زدن وی ارزش قائلید و عقاید او برایتان مهم است.

غیر از گوش دادن فعال، لحن صحبت شما در هنگام امرکردن به وی نباید دستوری باشد.صحبت مودبانه و همدلانه حتی در هنگام ناراحتی معلم خوبی برای کودک ونوجوان است که حتی در هنگام خشم به طورصحیحی رفتار نماید. از توهین کردن به بچه ها جدا بپرهیزید.گفتن کلمات ناپسندی مثل احمق، نادان، بی تربیت و……نه تنها زمینه سازتغییری نیست بلکه در درازمدت شما را در تربیت با مشکل مواجه می کند.

۷- لازم نیست همه خواسته های کودک برآورده شود

بهتر است در مورد خواسته های کودک منطقی عمل کنید و بلافاصله بعد از اینکه کودک چیزی خواست، برایش تهیه نکنید.ضمن اینکه نباید بیش از حد او را ناکام گذارید. عمل کردن به همه خواسته های او باعث می شود در آینده ازکنترل شما خارج شود و توقع زیادی دراونسبت به اطرافیانش ایجاد گردد یکی ازمشکلات برخی خانواده هایی که به دفترمشاوره اینجانب مراجعه نموده اند همین است که در فرزندانشان خیلی زوددرمقابل مشکلات کمرخم می کنند؛ یکی ازدلایل این موضوع این استکه والدینشان درکودکی توانایی برآورده کردن خواسته های منطقی کودک خود را نداشته اند و همه نیازهای او را فورا برآورده کرده اند.

نوشته : علیرضا حدادی

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.