از نظامیه ها تا دانشگاه نیشابور

نامه وارده

شاهد سامانی

نظامیه های قدیم محل فرآیند تفکر و برنامه ریزی توسعه فرهنگی اجتماعی و به تبع آن رشد اقتصادی سیاسی بوده است . به راستی چه بر سر سیستم آموزش عالی کشور عزیزمان آمده است که با این همه توسعه علمی نتوانسته در جهت توسعه فرهنگی ، اجتماعی و سیاسی گام بردارد .علمی که همراه با زایش و رویش نباشد و منجر به حرکت جدیدی از سوی انسان و بستر سازی برای آینده نگردد ، مانند کتابخانه ای است مدرن که هیچ کس به آن تردد نمی کند و افرادی هم  که حضور دارند ، صرفا کتابها را نگهداری می کنند . متاسفانه دانشگاه های ما در این موضوع کوتاهی کرده اند.

دانشگاه ها فرصتی برای پویایی هستند برای حرکت دادن به جامعه و ایجاد فرهنگ؛ اگر دانشگاه ها صرفا محل نگهداری دانشجو باشند به همان چیزی بدل می شوند ، که دشمنان می طلبند ، دانشجویی که روحیه پرسش گری، روحیه مبارزه و روحیه تغییر نداشته باشد راهی را می رود که هزاران نفر آن را پیموده اند ، و در حقیقت به جایی می رسد که دیگران قبلا رسیده اند. دانشگاه ها چنانچه نتوانند تغییر نگرشی و سبک زندگی را برای مردم به ارمغان بیاورند ، چه اثری دارند؟

با این مقدمه می پردازم به یکی از مهمترین دانشگاه های نیشابور « دانشکده هنر »؛ چرا که هنر می بایست جامعه شناسی و روانشناسی و نظریه پرداز تربیت کند ولی تبدیل شده به تربیت نیروهای ماهر هنری  در زمینه های مختلف ، مجسمه سازی ، نقاشی ، تصویرسازی. اگر قرار باشد ، دانشکده هنر صرف تربیت و تعلیم هنری باشد ، پس چه فرقی با کلاس های آزاد هنری خواهد داشت . متاسفانه دانشکده هنر نتوانسته در ماموریت واقعی خود موفق عمل نماید . همانا ماموریت واقعی دانشکده هنر ، تربیت نیروهای متفکر است که بتوانند با خلق آثار و همچنین قدرت اندیشه و خرد خود بر روی جامعه پیرامون اثر بگذارد .

در شهرستان نیشابور با توجه به قدمت دیرینه ای که در امر دانش پژوهی و هنر پروری دارد جای خالی بسیاری از رشته ها احساس می گردد . به گفته اصحاب فرهنگی نیشابور و آماری که از استعدادیابی آموزشی  در آموزش و پرورش احراز شده از هر ۴۰ دانش آموز ۳۰ دانش آموز استعداد هنری دارند و به گفته محمدرضا حکیمی ، روزی که شاید در اروپا ۱۲ نفر یافت نمی شدند که خواندن و نوشتن بدانند در نیشابور ۱۲ هزار قلمدان مرصع بیرون می آمد تا یک حدیث را از زبان فرزند پیامبر بنویسند.

مدیران دانشگاه هیچ برنامه ای  جهت بروز رسانی رشته ها ندارند و فارغ از اینکه نیشابور در این زمینه می بایستی الگو باشد و جور مسئله را هم بکشد . در اندیشه پویایی و تغییر رشته ها نیستند . رشته ای نظیر موسیقی ، سینما ، معماری ، صنایع دستی ، تئاتر ، گوهر تراشی و …. که همگی می بایست به مجموعه دانشکده هنر ضافه گردند .

امید که روزی با مدیریت بومی بتوانیم نیازهای شهرمان را الویت بندی نمائیم.

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.