آن چه آغاز ندارد، نپذیر انجام ; چرا «سیمرغ» در «شهر عطار» فرود نیامد

 

فروغ خراشادی/ از دهه ی دوم بهمن ماه، تهران در تکاپوی جشنواره ی فجر است و سی و ششمین دوره ی این رویداد بین المللی را از سر می گذراند. با ۲۲ فیلمی که به بخش نهایی راه یافته اند، سینماهای تهران و مراکز استان ها، همزمان فیلم های جشنواره را به فراخور امکانات و مخاطبان، اکران می کنند. جشنواره امسال هم با کیفیتی که از یک رویداد بزرگ فرهنگی هنری در دنیا انتظار می رود، پیش نرفته است؛ مهم ترین نارضایتی مخاطبان، از سالن هایی ست که خالی اند اما بلیت های شان پیش از این و معلوم نیست به چه کسی، فروخته شده است. صف های طولانی پشت در سینماهایی که صندلی های خالی دارند! این را بگذارید کنار انتظار طولانی نیشابور برای پر کردن صندلی های پردیس سینمایی اش با مخاطبان همشهریِ عشق سینما!

بله! قرار بود نیشابور تنها شهرستانی باشد که اکران همزمان فجر را در برنامه داشته باشد اما نشد! از ۶ ماه قبل، متولیان فرهنگ و هنر شهرستان، طرحی داشتند که با همراهی نمایندگان، نهادهای سیاسی شهرستان و مجموعه ی پردیس سینمایی شکل گرفته بود و  از دو ماه پیش به جد، آن را پی گیری کردند ولی نتیجه، آن نشد که برای نیشابور و مخاطبان جشنواره در نیشابور، خوشایند باشد.

 انتظارها چگونه شکل گرفت؟

در آغازین روزهای بهمن ماه جاری، مدیران سیاسی و فرهنگی شهرستان، از «اکران همزمان» جشنواره ی فجر در نیشابور، به صورت رسمی و در قالب نشست های خبری، اطلاع داده بودند. پیش از آن هم، حدود دو ماه قبل، همزمان با تغییر مدیریت اجرایی سینما، دکتر افشین تحفه گر، معاونت هنری سینمایی اداره کل ارشاد خراسان رضوی، در یک گفتگوی تلفنی که به سمع حاضران در جلسه رسید، قول مساعد داده بود تا شرایط را برای اکران همزمان، آماده کند.

اما هر چه به روزهای موعود نزدیک تر شدیم، نا امید تر شدیم؛ کرخی، رییس ارشاد از حضور  ۵ فیلم در پردیس شهر فیروزه خبر داده بود؛ ابوالفضل شکیبا هم از حضور حامیان مالی جهت چرب کردن سبیل تهیه کنندگان؛ اما آفتاب هجدهم بهمن غروب کرد و امیدهای مان هم به همراهش به شب نشست.

سوراخ دعای اشتباهی

شکیبا، مدیر اجرایی پردیس نیشابور، در گفت وگو با «خیام نامه» گفته است که یازدهم و دوازدهم بهمن، برای محکم کاری و پی گیری حضوری به تهران رفته است؛ اما به او گفته بودند که «سوراخ دعا را اشتباه گرفته ای»! و گفته بودند برگرد و از اداره کل پی گیر ماجرا باش. اصلا تو مدیر سینمایی؛ فقط امکانات و توانایی هایت را لیست کن و بده اداره؛ بگذار کار از طریق اداری پیش برود.

شامگاه شانزدهم بهمن ماه بود که شکیبا از لغو اکران خبر داد، اما دو روز بعد، عباس کرخی، همچنان امیدوار که شاید بتوان یک فیلم را از مجموع ۵ فیلم تعیین شده ی قبلی و از تعداد ۲۲ فیلم اکران شده در تهران، در نیشابور نمایش داد.

نام پردیس شهر فیروزه در میان نام ها نبود

از رییس اداره ی ارشاد پرسیدیم که چرا اداره ی کل، در تفاهم نامه اش با تهران، نامی از پردیس نیشابور ذکر نکرده است؟ کرخی معتقد است: چنین چیزی بعید به نظر می رسد؛ مگر می شود طی این چند ماه، اداره کل پیگیر ماجرا باشد و اقدام عملی انجام ندهد؛ آن هم در شرایطی که حتی نمایندگان شهرستان هم وسط معرکه بوده اند؟

موضوع نبودن نام پردیس سینمایی «شهرفیروزه» در لیست اداره کل، نه از سوی ارشاد نیشابور تایید می شود و نه کسی در اداره ی کل، پاسخگوی تماس هاست؛ اما ابوالفضل شکیبا از قول نماینده ی تهیه کنندگان و کارگردانان ایران، به «خیام نامه» گفت که نامی از پردیس فیروزه در کنار پردیس های مشهد نبوده است.

از وی پرسیدیم: چه تضمینی که این آقا، حقیقت را گفته باشد؟ شکیبا پاسخ داد: در تیزر فجر که از شبکه ی خراسان پخش شد، نام سینماها و پردیس های میزبان جشنواره به همراه آرم شان وجود داشت؛ اما اثری از پردیس سینمایی شهر فیروزه در این تیزر که به «سفارش اداره ی کل ارشاد خراسان رضوی» تهیه شده است، وجود نداشت.

وزنه ی ۵۰۰ کیلویی و توان محدود

رییس اداره ارشاد شهر اما درباره دلیل لغو اکران معتقد است: معمولا به شهرستان مجوز اکران نمی دهند؛ اما ما همه ی تلاش مان را کردیم؛ گاهی می توان وزنه ی ۵۰۰ کیلویی را زد، گاهی دیگر از توان ت خارج است!

همین پرسش را با گرمابی، نماینده ی شهرستان در مجلس، مطرح کردیم؛ وی که در این مورد جلسه ای با وزیر داشته است، گفت: یک پکیج ۱۱ فیلمی به ما ارائه شد و مبلغ ۱۶۵ میلیون تومان هم تهیه کنندگان درخواست کرده بودند؛ اما این مساله از توان شهرستان خارج بود. وی همچنین یادآور شد که برای انجام کاری به این بزرگی، نیاز به هماهنگی و زمان بیشتر است که اگر به موقع اقدام می شد، احتمال انجام کار افزایش می یافت.

نماینده ی مجلس دهم،  در حالی معتقد است برای انجام چنین کاری باید از یک سال قبل، برنامه ریزی ها، رایرنی ها و مکاتبات لازم انجام می شده که عباس کرخی در گفتگو با «خیام نامه» عنوان کرده: ما سال قبل هم در تدارک جشنواره ی سینمایی فجر بودیم که متاسفانه این امر میسر نشد و از همان زمان برای امسال خیز برداشته بودیم!

سود و زیان؛ کدام یک؟

به شکیبا می گویم اکران این فیلم ها، برای شهرستان و سینما چه منافعی در پی خواهد داشت؟

می گوید: برای شهرستان، نام و اعتبار؛ برای سینما ضرر!

از او می خواهم برای مخاطبان «خیام نامه» بیشتر توضیح دهد؛ وی می گوید: بهترین و پر درآمدترین سانس های سینما را باید به جشنواره می دادیم؛ ضمن این که همه ی درآمدش به اضافه ی پولی را که اسپانسر نیشابوری برای کار گذاشته بود، باید دو دستی تقدیم تهیه کنندگان می کردیم؛ اما با این اوصاف، مجموعه ی سینما راغب بوده و هست که این رویداد، یعنی اکران فجر، اتفاق بیفتد. مهم نام نیشابور است.

شکیبا درباره ی نفس برگزاری همزمان جشنواره در مراکز استان ها هم نقدهایی دارد؛ وی می گوید: در هیچ جای دنیا، در جشنواره ها برای یک فیلم چندین اکران نمی گذارند؛ این شیوه ی برگزاری، حرفه ای، مرسوم و پسندیده ی دنیا نیست.

از شکیبا درباره ی ساز و کار اجرایی و ارتباط با اداره ی کل برای گرفتن اکران همزمان پرسیدیم؛ وی گفت: سینما، فقط و فقط بازوی اجرایی است؛ همان طور که در مشهد، فیلم های جشنواره تقدیم سینما می شود و سینما تنها به وظایف تعریف شده ی خود می پردازد، در نیشابور هم با فرض اعطای مجوز اکران همزمان، همین اتفاق مورد انتظار  است. اما سینمای نیشابور در این مدت، خیلی کارهای دیگر هم انجام داد؛ البته این موضوع درباره ی آقای کرخی هم صدق می کند؛ ایشان هم شبانه روز پی گیر و درگیر مساله بودند و بیش از وظایف معمول عمل کردند.

نه آغاز و نه انجام

از گفت و گو با افرادی که در جریان جشنواره و دریافت حق پخش همزمان آن در نیشابور  دخیل بوده اند، مطالبی گاه متضاد به دست آمد که می توان آن ها را به سه رده، تقسیم بندی کرد:

۱_ اداره ی کل به رغم توافق شفاهی، اقدام عملی موثر انجام نداده است تا جشنواره ی فجر با ۵ فیلم به نیشابور برسد.

۲_ تهیه کنندگان سنگ بزرگ گذاشته اند تا امکانات مالی شهرستان از پس ش بر نیاید.

۳_ به رغم تلاش های شهرستان و اداره ی کل، تهران با اکران همزمان فجر در شهرستان موافق نیست که البته شماری از افراد در اداره ی کل ارشاد خراسان رضوی و در جمع تهیه کنندگان هم به آن صحه گذاشته اند.

دلیل لغو اکران همزمان فجر، هر یک از موارد فوق یا مجموع آن ها باشد، یک نتیجه حاصل شده است: برای انجام کارهای بزرگ، علاوه بر همدلی، تلاش، حامی مالی و سلسله مراتب اداری، نیاز به لابی هم هست؛ لابی هایی از جنس سینما و دست های درکار… از امسال که گذشت، شاید سال بعد، شاهد اکران همزمان فجر در شهرمان و پردیس کم نظیر آن باشیم؛

«ماجرای من و معشوق مرا پایان نیست

هر چه آغاز ندارد، نپذیرد انجام…»

 

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.