آقایان اگر طالب خدمت به مردم هستید مهمترین بخش همین جاست ؟!

واکاوی یک درد بی پایان! نگاهی به یک مشکل بخش درمان:

آقایان اگر طالب خدمت به مردم هستید مهمترین بخش همین جاست ؟!

مدیریت در دنیای امروز به عنوان یک علم، کامل ترین و کم هزینه ترین راه توسعه و دست یابی به شرایط پایدار در بخش های گوناگون جامعه انسانی (سیاست، فرهنگ،اقتصاد، بهداشت و …..) را به ما می نمایاند. امروزه مدیرانِ آشنا با ابتدایی ترین اصول مدیریت، با تکیه بر آمار، ارقام و تحلیل داده ها ، ضمن مدیریت منابع در اختیار، برنامه ریزی برای نیازهای جامعه آماری و مجموعه ی تحت مدیریت خود و نیز خلق منابع جدید، در ده ها سال آینده را در دستور کار قرار داده و یا می دهند . در دنیای فشرده ی امروز، مدیرانِ دارای دانش و تجربه ، ضمن داشتن چشم انداز و استراتژی معین، از تاکتیک های و روش های گوناگون برای رسیدن به اهداف و نیزرفع نیازها استفاده می نمایند.

در جامعه ی ما اما – به ویژه در عصری که علم کاغذ پاره بود و عالمان عمدتا به حاشیه رانده شدند- وضع به گونه ای دیگر است. روزمرگی و نداشتن استراتژی، سیاست زدگی،ناپایداری، قبیله سالاری و … عرصه را برای حضور انسان های شایسته، با هدف کاستن از میزان رنج و درد انسان ها، سخت نموده است. گویی قرار است ما به عنوان انسان ایرانی،بدون توجه به علم و تجربه ی بشری، مثل پنج هزار سال پیش –ایلامی ها- چرخ را دوباره اختراع کنیم و فرآیند تمدن پنج هزار ساله ی بشری را مجددا طی نماییم.

علم مدیریت در حوزه ی بهداشت و درمان، برای پاسخ بهتر به نیازها و مطالبات جامعه ی هدف –دهستان، بخش، شهر، شهرستان،استان، کشور و امروزه جهان- شاخص ها و معیارهای معینی را تعریف نموده است.اگر چه این شاخص ها ممکن است با توجه به شرایط جامعه ی هدف تفاوت هایی داشته باشد، اما نقاط اشتراک فراوانی هم دارد:تعداد خانه های بهداشت روستایی،سرعت دسترسی شهروندان به خدمات بهداشتی و درمانی، تعدادتخت های بیمارستانی، میزان مرگ ومیر نوزادان و مادران، کیفیت خدمات دریافتی، هزینه های بخش درمان و میزان آن در سبد درآمد خانوار، بیمه های درمانی، چگونگی و میزان پوشش آن ها و ….از جمله شاخص هایی است که بر اساس آن سطح نظام بهداشتی کشورها سنجیده و تعیین می شود.

البته ایران در بین کشورهای جهان از نظام بهداشت و درمان قابل قبولی برخوردار است اما به نظر می رسد با توجه به ثروت های خدادادی،ترکیب و رشد جمعیت، نیازمند مدیریت دقیق تر منابع در این بخش برای خدمات رسانی بهتر به انسان های دردمند و نیازمند هستیم. اجازه دهید کمی از نظریه پردازی دور شوم و عینی تر مطلب خود را ادامه دهم:

برای ثبت در تاریخ!؟

اگر دولت بر آمده از انقلاب و جنگ را به دلیل شرایط خاص فاکتور بگیریم، دولت سازندگی هاشمی رفسنجانی و اصلاحات سید محمد خاتمی ، علی رغم در آمد ۱۰ تا ۲۵ دلاری از نفت،در حوزه ی بهداشت از جمله در نیشابور، با ایجاد و گسترش خانه های بهداشت روستایی، کمک شایانی به بهره مندی مردم محروم روستاها از خدمات اولیه بهداشتی و ایجاد اشتغال پایدار نمودند و نیز با ایجاد و تجهیز بیمارستان یکصد تخت خوابی «حکیم» و حمایت از احداث بیمارستان خیریه «قمر بنی هاشم» ؛ تعداد تخت های بیمارستانی نیشابور را به ۳۸۰ تخت ارتقا دادند وامکان بهره مندی بهتر شهروندان از خدمات مورد نظر را فراهم کردند. قدم مهم دیگری که در دولت سید محمد خاتمی برای این حوزه در نیشابور برداشته شد جانمایی واختصاص زمین یکصد هزار متر مربعی در شهرک قدس، با موقعیتی ایده آل برای احداث چهارمین بیمارستان شهر، در شهرک های شمالی بود که اقدامات مطالعاتی و حتی اجرایی طرح نیزانجام شد که البته کشتیبانِِِِِِِ بی تدبیری آمد.

گویا دولت محمود وظیفه داشت تا یکی از طلایی ترین فرصت های توسعه ایران را که با افزایش بی سابقه ی قیمت نفت پدید آمده بود، بر باد دهد. سهم بخش بهداشت و درمان نیشابور از این درآمدهای باد آورده ی نفتی نه تنها تقریبا هیچ بود ! که تحت تاثیر کج اندیشی و روزمرگی مدیران ارشد، به ویژه فرماندار خاص و قدر قدرت مورد حمایت « جناب شیخ حسین سبحانی نیا» و در سایه ی سکوت دیگر نمایندگان مجلس- حسینی و سپس مروی – و البته همراهی رییس شبکه ی درمان – دکتر درودی – زمین بیمارستان به احداث مسکن مهر!! اختصاص یافت تا شاید مرهمی باشد برای عملی شدن یکی «شعارها «و نه «تدبیرها»ی دولت بی برنامه ی محمود خان احمدی نژاد. تنها صدایی که در آن روزگار سخت و زمستان سرد در اعتراض به این اقدام سیاسی و غیر کارشناسی برآمد! صدای خیام نامه بود، که نوشتیم:»در دنیای امروز شهر یک موجود زنده است که نیاز به تنفس گاه، امکانات و فضاهای گوناگون، از جمله بیمارستان دارد.آقایان تقدیم بزرگترین زمین بیمارستان شهرک های شمالی شهر به مسکن مهر، نه توجیه قانونی دارد!نه توجیه انسانی و نه توجیه شرعی …..» اما کسی صدای ما را نشنید تا تنها هدیه ی دولت اصولگرا به حوزه ی بهداشت و درمان نیشابور همین قانون ستیزی باشد. البته از حق نگذریم ظاهرا در اواخر دولت کریمه! با طرح بیمارستان ۳۲۰ تختخوابی نیشابور موافقت می شود ولی در همان گام اول گویا به دلیل نبود مکان مناسب!!(آدم دوست دارد سرش را به کوه بکوبد تا این جملات را بنویسد) و عدم پی گیری بقال سر کوچه!! طرح روی کاغذ می ماندو:

«آن روز فاجعه اتفاق افتاد و امروز صدایش شنیده می شود»

کمبود شدید تخت و فضاهای بیمارستانی در نیشابورو فیروزه!؟

بر اساس آمارهای موجود نیشابور و فیروزه حدود ۵۰۰ هزار نفر جمعیت دارند. این جمعیت بنا بر شاخص های درمانی نیاز فوری به:

الف: حداقل ۸۳۰ و در حالت ایده آل به ۱۱۲۰ تخت و امکانات بیمارستانی دارند. داشته ی نیشابور در این حوزه فقط۳۸۰ تخت بیمارستانی!! است.

ب:به ازای هر ۲۰۰ هزار نفر نیاز به یک دستگاه آنژیوگرافی است که متاسفانه مطلقا نداریم و در همین ارتباط روزانه ۱۰ تا ۲۰ بیمار به مشهد و سبزوار! مراجعه می کنند.

ج: به دلیل نبود امکانات و بخش ویژه مسمومیت بیماران به مشهد اعزام می شوند.

د: کمبود مراکز اورژانس در سطح شهرستان سبب نارضایتی شدید شهروندان از خدمات آن شده است.

هر چند کمبود شدید تخت های بیمارستانی،به معنای وجود مشکل در سایر بخش ها است اما به دلیل عدم وجود اطلاعات فنی از پرداختن به آن خودداری می کنیم.

راه حل چیست؟

با توجه به طرح مسئله و بیان سابقه ی آن – که البته تلخ می نمایاند – و با عنایت به مشکلات دولت – از جمله کلنگ زنی بی برنامه ی ۲۴۰ هزار تخت بیمارستانی در دوره ی احمدی نژاد و کاهش شدید قیمت نفت – و بر باد رفتن فرصت های گذشته در حوزه ی درمان شهرستان در مقایسه با شهرهای هم جوار ، نیاز فوری نیشابور به حد اقل ۵۰۰ تخت بیمارستانی و هزینه ی هنگفت ۳۰۰ میلیون تومانی برای ایجاد هر تخت، انتظار می رود همه ی مردم ، نخبگان، مسئولان و به ویژه نمایندگان محترم – که قدرت و شوکت آنها بر کسی پوشیده نیست و گوش مردم را هم کر کرده است – برای جبران مافات و خدمت به این مردم شریف و نجیب دست در دست یکدیگر داده برای خروج از این تهدید جدی چاره اندیشی نمایند.خیام نامه آماده است قدم های احتمالی در این زمینه را به نحو مطلوبی بازتاب دهد.

الف: مدیریت محترم بخش بهداشت و درمان و دانشگاه علوم پزشکی شهرستان با به کارگیری نیروهای توانمند و رایزنی ها ی گسترده و ارایه طرح ها، در جذب اعتبارات کوشا باشند و بسترهای لازم را فراهم نمایند و با آغوش باز از صاحبان خرد و سرمایه و مردم عزیز استقبال نمایند.

ب: نمایندگان شهرستان در مجلس توان و نفوذ خود را برای کسب اعتبار و مجوزهای لازم با همکاری مسئولین این حوزه در نیشابور به کار گیرند. حضرات توجه داشته باشند خدمت به مردم تنها دِه گردشی، شرکت در مراسم عزاداری و تعزیه، نامه پراکنی و حضور در اجتماعات قشرهای مختلف نیست. آقایان اگر طالب خدمت به مردم هستند یکی از مهمترین بخش ها همین جاست!

ج:اعضای محترم شورای شهر و شهرداری به جای ندانم کاری و انجام اقداماتی نظیر ورزش محلات! که می تواند در زمان دیگری انجام شود به نیازهای زیر بنایی شهر توجه کنند و حوزه درمان را از یاد نبرند.

د: اما مهمترین بخش مردم و به ویژه نخبگان فکری و اقتصادی هستند. مردم می توانند برخی رسوم غلط و غیر لازم که هزینه های هنگفتی را به آنان تحمیل می کند را کنار نهاده و بخشی از آن را صرف این بخش نمایند. ما باید یاد بگیریم «هرکداممان یک قهرمان هستیم» اندک اندک می توانیم شهرمان را در خور نامش بسازیم نه فقط به گذشته اش ببالیم.

نخبگان اقتصادی و فکری شهر نیز باید از توان فکری و مالی خود برای حل معضلات بی شمار «این دیار مغول زده» استفاده کنند و «انجمن خیرین سلامت» را در توسعه ی نیشابور و حوزه ی درمان کمک نمایند.

به امید روزی که نیشابوریان در نیشابور درمان شوند

رضا مهرداد

به اشتراک بگذارید:


دیدگاه برای “آقایان اگر طالب خدمت به مردم هستید مهمترین بخش همین جاست ؟!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.