آشفته بازاری به نام انتخاب رشته!

آشفته بازاری به نام انتخاب رشته!

پذیرفته شدن در رشته ای نان و آب دار آن هم در شهر و دانشگاهی معتبر، در نزد بسیاری از خانواده های ایرانی ، اهمیت بسیار دارد و در حقیقت تبدیل به بازی مرگ و زندگی شده است . بر اساس یک ویژگی روانشناختی متاثر از تفکر افراط و تفریط خاص ایرانی ، خیلی از خانواده ها برای بردن این بازی حاضر هستند هر هزینه ای را بپردازند.این ویژگی و شرایط سبب شده است   در طول سال تحصیلی بازار کلاسهای خصوصی و مهارت تست زنی ودر موعد پس از کنکور محفل فعالان عرصه ی انتخاب رشته داغ داغ باشد و این بزرگواران از حرص ،ولع وناب گرایی والدین برای قبول شدن فرزندان در رشته ای آبرومند و دهن پر کن ،بیشترین سود را برده و در وانفسای هوای داغ مرداد و بی حساب و کتابی شهر ،مال بسیار می دِرَوَند.

براساس اطلاعات کسب شده ،مراکز انتخاب رشته در نیشابور به سه صورت : وابسته به آموزش وپرورش ،مراکز رایگان عمدتا وابسته به نمایندگان مجلس و افراد حقیقی و نیز مراکزی وابسته به بخش خصوصی که بیشتر جنبه ی انتفاعی و اقتصادی دارند،فعالیت می نمایند.مراکز وابسته به آموزش و پرورش برای مشاوره در این زمینه بر اساس بخشنامه مبلغی بین ۲۰۰تا۳۰۰هزار ریال ،نمایندگان که در سودای جلب آرای جوانان دلربایی می کنند خدمات رایگان ارایه می دهند( البته این بزرگواران به دلیل استفاده از مراکز آموزشی و برخی فرصت های دیگر که در این مقال نمی گنجد هزینه ای هم نمی پردازند و فقط تلاش می کنند رای بربایند!)،اما نکته ی مهم که بهانه ای برای نوشتن این مطلب شد مراکز انتخاب رشته ی بخش خصوصی است. این بزرگواران را می شود در مواجه با انتخاب رشته به دو گروه تقسیم کرد:دسته ی اول کسانی هستند که علی رغم تخصص و شهرت دارای انصاف هم هستند و از این آشفته بازار و نمد به دنبال بافتن کلاهی نیستند دریافتی این گروه حد اکثر ۷۰۰هزلر ریال است .اما گروه دوم عزیزانی هستند که از شهرت کسب شده ، ولع مردم ، داغی بازار و هوا نهایت استفاده را می برند .دریافتی این گروه تا مبلغ یک میلیون و پانصد هزلر ریال است.حال با توضیحات ارایه شده این نکات قابل توجه است:

۱-چرا خانواده ها بازی کنکور را به بازی مرگ و زندگی تبدیل کرده اند و زیادی دلواپس هستند؟با کمی تدبیر و کسب اطلاعات می توان با حد اقل هزینه به نتیجه ی مطلوب رسید.همان آدم هایی که برای مردم اظهار دلواپسی می کنند همه را بس است!

۲- مسئولان محترم در فرمانداری و سایر نهادها جهت ساماندهی و نظارت بر این مهم چه تدبیری اندیشید ه اند و نتیجه چه بوده است؟دلیل این نابسامانی و اختلافات فاحش بویژه در بحث دریافت ها چیست؟آیا می شود به گاه   نیاز مردم ،آنگونه که ایجاب می کند از آنها پول دریافت کرد؟آیا برای دریافت مجوز توسط این مراکز فکری شده است؟

 

۳- از عزیزان فعال در این عرصه انتظار می رود در کنار عقل اقتصادی کمی محاسبه ی انصاف هم داشته باشند و از نیاز مردم برای رسیدن به اهداف مادی استفاده نکنند.

 

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.