آثار حقوقی شروطی که در قباله ازدواج قید می گردد

20150704182025ch-11در سند ازدواج، شروطی به عنوان «شرط ضمن العقد» پیش بینی شده که سردفتر مکلف است قبل از اجرای صیغه عقد آن ها را برای زوجین قرائت و در صورت ضرورت مفهومشان را برای آن ها بیان کند تا افراد با آگاهی کامل ذیل شروط مورد قبول خود را امضاء کنند. البته زوجین می توانند طبق ماده ۱۱۱۹ قانون مدنی ایران علاوه بر شروط چاپ شده در قباله نکاحیه هر شرطی را که مایلند به عقدنامه اضافه کرده(به شرطی که خلاف قوانین امری و شرع نباشد) و با امضای خود ان را الزام آور کنند.

در قانون مدنی، شوهر در برابر زن دارای حقوق و اختیاراتی است که زن فاقد آن است، از جمله طلاق دادن زن، ازدواج مجدد، تعیین محل سکونت و زندگی خانوادگی و… اگرچه این حقوق همراه با تکالیفی است که شوهر در برابر زن و خانواده خود دارد، اما ممکن است برخی مردان از این حقوق قانونی سوء استفاده کنند، بنابراین طبق مجوز قانونی، زنان نیز می توانند با استفاده از شروط ضمن عقد تا حدودی محرومیت های قانونی خود را جبران کند که این راه حل در ماده ۱۱۱۹ قانون مدنی بیان شده است:

«طرفین عقد می توانند هر شرطی که مخالف با مقتضای عقد مزبور نباشد در ضمن عقد ازدواج یا عقد لازم دیگر مطرح کنند، مثل اینکه شرط شود هرگاه شوهر زن دیگر بگیرد یا در مدت معینی غایب شود، یا ترک انفاق کند یا علیه حیات زن سوء قصد کند یا سوء رفتاری کند که زندگی آن ها با یکدیگر غیرقابل تحمل شود، زن وکیل و وکیل در توکیل باشد که پس از اثبات تحقق شرط در محکمه نهایی خود را مطلقه سازد.»

آن چه در ماده ذکر شده، جنبه تمثیلی دارد و زوجین می توانند هر شرط دیگری نیز برای حق طلاق زن تعیین کند، از جمله اعتیاد یا محکوم شدن به حبس بیش از مدت معین.

شروط ضمن عقد مندرج در قباله نکاح

شروطی که در قباله های ازدواج مندرج بوده به قرار زیر است:

الف) شرط تحصیل: زوج، زوجه را در ادامه تحصیل تا هر مرحله که زوجه لازم بداند و در هر کجا که شرایط ایجاب کند مخیر سازد.

ب) شرط اشتغال: مطابق قانون، اگر شغل زن منافی با مصالح خانواده یا حیثیت شوهر یا زن باشد، مرد می تواند همسر خود را از آن شغل منع کند. با توجه به اینکه امکان تفسیرهای مختلف از این متن قانونی وجود دارد، گنجاندن عبارت زیر در سند ازدواج پیشنهاد می شود:

زوج، زوجه را در اشتغال به هر شغلی که مایل باشد در هر کجا که شرایط ایجاب کند، مخیر می سازد.

ج) شرط وکالت زوجه در صدور جواز خروج از کشور: مطابق قانون گذرنامه ، زنان متاهل فقط با اجازه کتبی همسر خود می توانند از کشور خارج شوند. یا توجه به اینکه این مسئله در عمل مشکلات فراوانی را ایجاد می کند، عبارت زیر به منزله شرط در حین عقد ازدواج پیشنهاد می شود:

زوج به زوجه، وکالت بلاعزل می دهد که با همه اختیارات قانونی بدون نیاز به اجازه شفاهی یا کتبی مجدد شوهر، از کشور خارج شود. تعیین مدت، مقصد و شرایط مربوط به مسافرت به خارج از کشور به صلاحدید خود زن است.

د) شرط  تقسیم اموال موجود میان زن و شوهر  پس از جدایی: زوج متعهد می شود هنگام جدایی اعم از آن که به درخواست مرد باشد یا به درخواست زن نیمی از دارایی موجود خود را اعم از منقول و غیر منقول که طی مدت ازدواج به دست آورده است به زن منتقل کند.

بر این اساس، زوج ضمن عقد ازدواج متعهد می شود که هرگاه طلاق به درخواست زوجه نباشد و طبق تشخیص دادگاه تقاضای طلاق ناشی از تخلف زن از وظایف همسرداری یا سوء اخلاق و رفتار او نباشد، زوج موظف است تا نصف دارایی موجود را که در ایام زناشویی با او بدست آورده یا معادل آن را طبق نظر دادگاه بلاعوض به زوجه منتقل کند.

ه) حضانت فرزندان پس از طلاق: زوجین ضمن عقد خارج لازمی توافق کنند اولویت در حضانت فرزند  یا فرزندان مشترک در صورت طلاق با مادر باشد یا زوجین ضمن عقد خارج لازمی توافق کنند، حضانت فرزند یا فرزندان مشترک در صورت طلاق با هرکدام از والدین خواهد بود که بنابر مصلحت طفل باشد.تعیین مصلحت طفل بر عهده کارشناس یا داور مرضی الطرفین خواهد بود.

و) شرط وکالت مطلق زوجه در طلاق: زوج به زوجه وکالت بلا عزل یا حق توکیل به غیر می دهد تا زوجه در هر زمان و تحت هر شرایطی از جانب زوج، ‌به مطلقه کردن خود از قید زوجیت زوج به هر طریق اعم از اخذ یا بذل مهریه اقدام کند.

ادامه دارد

 

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.