شش باور غلط برای تربیت فرزندان
✍ نادر اسدی
مقوله ی تربیت امری بسیار ساده و درعین حال پیچیده به نظر می رسد. در این میان والدینی که مهارت های فرزند پروری را آموخته باشند، می توانند در تربیت فرزندان خود موفق ترعمل نمایند. از طرف دیگر وجود بعضي از باورها در زمينه تربيت كودكان مي تواند بسيار مخرب بوده و باعث بروز مشكلات در روابط والدين و كودكان شود، در اينجا به بعضي از آنها اشاره مي گردد.
- برخی والدين فكر مي كنند كودك رفتار نامناسب را فقط به اين جهت انجام مي دهد كه آنها را اذيت كند. با اين تفكر كودك مقصر شناخته مي شود و معمولا باعث بروز خشمی شديد از طرف پدر و مادر مي گردد.
– والدین بعضي از رفتار هاي نامناسب كودك را موقتي و زودگذر مي دانند و در نتيجه آنها را از تدبیر برای مواجهه با آن رفتار غلط باز مي دارد . این والدین زماني در صدد اصلاح رفتار کودک بر مي آيند كه تکرار و طولاني شدن آن رفتار نامناسب تبدیل به یک عادت شده و در نتيجه كنترل آن نيز مشكل تر شده است.
– همه این مشكلات به خاطر من است. اين جمله اي است كه ممكن است والدين در زمان بروز يك رفتار اشتباه از جانب فرزند به ذهنشان خطور كند. در اينجا والدين خود را مقصر مي دانند و در نتيجه احساس گناه و افسردگي و اضطراب پيدا مي كنند. اين حالات تحمل آنان را كم كرده و باعث بروز واكنش هاي عصبي شديدتري مي شود.
– بسياري از والدین انتظارات غير واقع بينانه اي از كودك خود دارند كه با سطح رشد كودك متناسب نيست. اين والدين كودكان را بالغين كوچكي مي دانند كه همه توانايي هاي افراد بالغ را دارا هستند. براي مثال: كودك 2 ساله بتواند به خوبي و با تميزي كامل با قاشق و چنگال غذاي خود را بخورد و يا كودك زير 6 سال بتواند ، ساعت ها پياده روي و خريد كردن با پدر و مادر را تحمل كند يا قادر باشد ساعت ها در ميهماني مرتب و ساكت بنشيند .هيچ كدام از اين انتظارات با سطح رشد كودك هماهنگي ندارد.
– برخی والدین به فرزندان خود پول می دهند تا کارهایی مثل مرتب کردن اتاق یا شستن ظرف ها را انجام دهند. این روش باعث می شود کودکان وظایف خود را تنها برای دریافت پاداش مالی انجام دهند، نه به خاطر حس همکاری یا مسئولیت. در طولانی مدت، این دیدگاه می تواند به خودخواهی و اولویت دادن به پول منجر شود.
– تنبیه فرزندان راهی برای تربیت است . بسیاری از والدین معتقدند که تنبیه بدنی یا سخت گیری های شدید می تواند رفتار فرزندان را اصلاح کند. این دیدگاه از این باور سرچشمه می گیرد که والدین باید با اقتدار مطلق، نظم را در خانه برقرار کنند.
تحقیقات روان شناسی نشان داده اند که تنبیه، به ویژه تنبیه بدنی، نه تنها رفتارهای نادرست را اصلاح نمی کند، بلکه می تواند باعث کاهش اعتمادبه نفس، افزایش اضطراب و حتی پرخاشگری در کودکان شود. تنبیه، کودکان را به جای درک مسئولیت، به ترس از والدین سوق می دهد.
نکات تکمیلی برای تربیت موفق فرزندان :
الگوی مثبت باشید: کودکان بیشتر از آنکه از حرف های شما یاد بگیرند، از رفتارهای شما الگو می گیرند.
صبر و همدلی: به فرزندان خود صبر، احترام و همدلی را بیاموزید. وقتی اشتباه می کنید، عذرخواهی کنید تا آن ها نیز این رفتار را یاد بگیرند.
تقویت اعتمادبه نفس: به فرزندان خود فرصت دهید تا خودشان تصمیم بگیرند و از اشتباهاتشان درس بگیرند. این کار به آن ها کمک می کند مستقل و مسئولیت پذیر شوند.
توجه به نیازهای عاطفی: کودکان به محبت، توجه و حمایت عاطفی نیاز دارند. زمانی را برای گوش دادن به آن ها و درک احساساتشان اختصاص دهید.
اهل مطالعه باشید: با مطالعه کتاب ها و مقالات روان شناسی کودک، دانش خود را درباره تربیت به روز نگه دارید.
