ورزش نیشابور در قربانگاه:

امینی نرفته؛ بازگشت!

فرماندار: بر تغییر اصرار دارم

 ‌

✍ مسعود میرادی

در حالی که حدود دو هفته از کنار رفتن ابراهیم امینی از ریاست اداره ورزش و جوانان نیشابور می‌گذرد، انتشار شایعاتی درباره بازگشت وی به این سمت، بار دیگر فضای ورزش شهرستان را تحت تأثیر قرار داده است. فرماندار ویژه نیشابور در گفت‌وگو با خبرنگار خیام‌نامه ضمن رد این گمانه‌زنی‌ها، تأکید کرد که مطالبه تغییر مدیریت ورزش شهرستان همچنان پابرجاست و فرمانداری از موضع خود عقب‌نشینی نخواهد کرد.

 ‌

مطالبه‌ای که ۱۰ ماه پیش مطرح شد

مهدی دونده، معاون استاندار و فرماندار ویژه نیشابور، با بیان اینکه موضوع تغییر رئیس اداره ورزش و جوانان هرگز جنبه شخصی نداشته است، اظهار کرد: «بحث ما عملکرد مدیریتی مجموعه است و معیار اصلی ما میزان رضایت جامعه ورزشی شهرستان است.»

وی افزود: «نیشابور به عنوان دومین شهر پرجمعیت خراسان رضوی و شهری با پیشینه فرهنگی، تاریخی و ورزشی قابل توجه، نیازمند مدیری توانمند، فنی و دارای قدرت ایجاد هماهنگی و انسجام در میان جامعه ورزش است.»

فرماندار نیشابور با اشاره به شرایط چند سال اخیر ورزش شهرستان گفت: «متأسفانه در سال‌های گذشته هر سال دریغ از پارسال بوده است. ما کمبود منابع مالی را انکار نمی‌کنیم، اما همه مشکلات به پول مربوط نمی‌شود. بخش مهمی از موفقیت یک مجموعه به توان مدیریتی در ایجاد وحدت، همدلی و استفاده از ظرفیت‌های موجود بازمی‌گردد.»

 ‌

گلایه از بی‌توجهی مدیران کل ورزش استان

دونده در ادامه سخنان خود به پیگیری‌های چندین ماهه فرمانداری برای تغییر وضعیت مدیریت ورزش شهرستان اشاره کرد و گفت: «سال گذشته این موضوع را با مدیرکل وقت مطرح کردیم اما نتیجه‌ای حاصل نشد. پس از تغییر مدیرکل نیز در شهریورماه از مدیرکل جدید خواستیم مشکلات اداره ورزش نیشابور را برطرف کند و در صورت تداوم وضعیت موجود، نسبت به تغییر مدیر اقدام شود.»

به گفته وی، این مطالبه طی حدود ۱۰ ماه گذشته بارها مطرح شده اما مورد توجه قرار نگرفته است.

فرماندار همچنین با اشاره به نامه مدیرکل ورزش و جوانان استان مورخ ۱۷ تیرماه ۱۴۰۵ اظهار داشت: «در این نامه عنوان شده که تغییر رئیس اداره با درخواست فرماندار انجام شده است؛ در حالی که این درخواست مربوط به ۱۰ ماه قبل است و نه امروز.»

 ‌

چالش «متصدی امور» به جای رئیس یا سرپرست

یکی از مهم‌ترین انتقادات فرماندار نیشابور به نحوه اجرای این جابه‌جایی مربوط می‌شود.

وی گفت: «مدیرکل نه رئیس جدید معرفی کرده و نه سرپرست؛ بلکه فردی را به عنوان متصدی امور معرفی کرده است. در ساختار اداری چیزی تحت عنوان مسئول یا متصدی امور برای چنین جایگاهی تعریف نشده و باید رئیس یا سرپرست مشخص شود.»

دونده افزود: «اداره ورزش و جوانان نیشابور مجموعه‌ای حساس و گسترده است و نمی‌توان آن را با مدیریت موقت و مبهم اداره کرد.»

وی همچنین مدعی شد فرد معرفی شده برای اداره امور با مشکلات اجرایی مواجه شده و حتی امکان استقرار کامل در محل کار را نداشته است.

 ‌

انتقاد از محتوای نامه مدیرکل

فرماندار نیشابور بخش دیگری از سخنان خود را به انتقاد از برخی مفاد نامه مدیرکل اختصاص داد.

وی با اشاره به بخشی از نامه که از فرمانداری خواسته شده فرد مورد نظر خود را برای مدیریت معرفی کند، گفت: «فرماندار وظیفه انتخاب مدیر ندارد بلکه مطابق قانون درباره گزینه معرفی شده اظهار نظر می‌کند. اگر قرار باشد فرمانداری مدیر انتخاب کند، فردا چگونه می‌تواند از او مطالبه‌گری و بازخواست کند؟»

دونده همچنین درباره پیشنهاد ابقای رئیس سابق اداره ورزش اظهار داشت: «موضوع ما شخص نیست. ما هیچ اختلاف شخصی با کسی نداریم. نگاه فرمانداری کاملاً تخصصی و مبتنی بر ارزیابی عملکرد است.»

وی در پایان خطاب به جامعه ورزشی شهرستان تأکید کرد: «بنده همچنان بر تغییر رئیس اداره ورزش و جوانان نیشابور اصرار دارم و به طور جدی این موضوع را دنبال می‌کنم.»

 ‌

نقد

آنچه امروز در اداره ورزش و جوانان نیشابور مشاهده می‌شود، نتیجه ماه‌ها بلاتکلیفی و تعلل در تصمیم‌گیری است. اگر عملکرد ابراهیم امینی مورد تأیید بوده، چرا مدیرکل استان اقدام به تغییر وی کرده است؟ و اگر عملکرد وی مورد انتقاد بوده، چرا پس از این همه مدت هنوز جانشین مشخص و دارای اختیار قانونی برای این مجموعه معرفی نشده است؟

از سوی دیگر، اظهارات فرماندار نشان می‌دهد مطالبه تغییر مدیریت ورزش نیشابور موضوعی تازه نیست و از ماه‌ها قبل به مدیران استانی منتقل شده بود. بی‌توجهی به این مطالبه و سپس معرفی فردی تحت عنوان «متصدی امور» بیش از آنکه نشانه حل مسئله باشد، شائبه فرار از مسئولیت و خرید زمان را تقویت می‌کند.

ورزش نیشابور با ده‌ها هیئت ورزشی، هزاران ورزشکار و ظرفیت‌های ملی و بین‌المللی، سزاوار مدیریتی قدرتمند، پاسخگو و دارای پشتوانه قانونی است؛ نه مدیریتی معلق میان رفتن و ماندن و نه تصمیماتی که بیش از حل مشکل، بر ابهامات موجود می‌افزاید.