نیشابور و مسأله گردشگری

 

در آستانه هزاره سوم، صنعت گردشگری به عنوان یکی از مهمترین بخش های اقتصادی در بسیاری از کشورها مطرح است و هم اکنون اقدامات گسترده ای برای توسعه این صنعت در بسیاری از کشورها آغاز شده است.

نقش و تاثیر صنعت جهانگردی در ترسیم امنیت ملی یک کشور چنان است که اکثر کشورهای توسعه یافته، با وجود داشتن منابع کلان اقتصادی و درآمد، ترجیح می‌دهند روی صنعت گردشگری متمرکز شوند، چراکه حضور مستقیم بازدیدکنندگان و گردشگران در یک کشور، علاوه‌ بر توسعه اقتصادی و تبادلات فرهنگی، آن کشور را به‌عنوان یک قطب امن به جهانیان معرفی می‌کند.

جای بسی خوشحالی است که دیدگاه دولت در زمینه برنامه ریزی در این حوزه با عنوان مهم ترین بخش صنعت گردشگری بوده و امروزه اکثر مدیران به اهمیت و نقش مهم این صنعت پی برده و درصدد برنامه ریزی و ارتقای آن می باشند. بدون شک یکی از راه های رسیدن به توسعه پایدار، رواج و گسترش صنعت گردشگری در کشور است. در این راستا باید برای اعمال واقعی سیاست خارجی تنش زدا تلاش شود و هرچه تعامل با دیگرنهادها بیشتر باشد نتایج مثبت تری می گیریم.

دولت و بخش خصوصی

تجربه نشان داده که ضعف های مدیریت های دولتی در صنعت گردشگری و دیدگاه‌های سیستم‌ های دولتی موجود در مقام مدیریت کلان، پاسخگوی نیازهای این صنعت نیست و به کار گرفتن واقعی بخش خصوصی تنها راهی است که می تواند نتایج متفاوتی ایجاد کند.

مدیران انتخاب شده برای گردشگری باید خلاق، توانمند و متخصص باشند. که با توجه به اهداف و ویژگی های خاص صنعت گردشگری به طور عام، به نظر می رسد که گسترش و جذب گردشگر نقش بالقوه مهمی را می تواند ایفا کند.

نیشابور و زیرساخت های ضعیف

نیشابور دارای پتانسیل های تاریخی و مذهبی بسیاری است که قابلیت بالایی درجذب گردشگر دارد. این آرامگاه‌ها و بناهای تاریخی می تواند مورد توجه بازدیدکنندگان و گردشگران داخلی و خارجی باشد، اما متاسفانه زیرساخت های شهر جوابگوی نیاز گردشگران نیست و تاکنون تصمیم های شفافی نیز گرفته نشده که بتوان تا چند سال آینده امکانات زیربنایی را با توجه به نیاز گردشگران متناسب کرد.

به نظر می رسد با وضعیت نامناسب زیرساخت های گردشگری شهر انتظار ورود گردشگران منطقی نباشد زیرا نامناسب بودن امکانات برای گردشگران می تواند حکم تبلیغ منفی را پیدا کرده و خیلی ها را نسبت به سفر به این شهر مردد کند.

بنابراین در وهله نخست مساله اصلی رشد گردشگری تهیه زیرساخت های گردشگری و استاندارد سازی آن است. چرا که شمار گردشگران فعلی هم که به صورت کوتاه مدت و موقت و یا حتی گذری در نیشابور اقامت می کنند تاثیر چندانی بر روند توسعه شهر و گردشگری ندارند، دوره اقامت کوتاه درآمد قابل ملاحظه ای عاید شهر نخواهد کرد.

مدیران ارشد ما باید تعاملات خود را با مردم و کارشناسان این رشته گسترش دهند که با برنامه ریزی مناسب، حوزه گردشگری، در عمل مورد توجه قرار گیرد تا بشود از محل ورود گردشگر درآمد و اشتغال را افزایش د اده و در نهایت موجب توسعه پایدار نیز شد.

با استاندارد سازی زیرساخت ها می توان به افزایش شمار گردشگران ورودی و همچنین تشویق سایر افراد برای سفر به نیشابور امیدوار بود.

مساله آموزش عمومی

یکی از مسایل مهم دیگری که طی سال ها در امر گردشگری و مسافرت به دست فراموشی سپرده شده و در دنیا خصوصاً کشورهای موفق در امر گردشگری و توریست مورد توجه قرار گرفته آموزش است.

هدف آموزش های مزبور علاوه بر بالابردن اطلاعات همگانی شهروندان درباره منطقه، می تواند آموزشهایی نظیر: اهمیت و روشهای محافظت از محیط زیست، اکو سیستم، اکو توریسم، اهمیت صنعت گردشگری، وفرهنگ برخورد با توریست خارجی باشد.

برنامه راهبردی توسعه گردشگری نیز می تواند با کمک گرفتن از برنامه ریزان و کارشناسان متخصص تهیه شود. در مقوله برنامه ریزی راهبردی، خلائی که باید پر شود، ایجاد پایگاه آماریِ «به هنگام» برای ارائه آمار درست از وضعیت گردشگری شهر و شناخت سرمایه گذاران است. همچنین باید پدیده هایی که روی گردشگری تاثیرگذار است بررسی شود.

درنهایت این روزها حتی مردم عادی هم پی به اهمیت و میزان تاثیرگذاری رشد و توسعه صنعت گردشگری برده اند و حتی افرادی که اصلا دانشی دراین راستا ندارند خیلی راحت در این زمینه به بحث و تبادل نظر می پردازند. مسولین و دست اندرکاران امر نیزنظریه ها وتئوری هایی دارند که معمولا اکثراوقات عملی نمی شود مواردی هم که اجرایی می شود بدلیل علمی وتخصصی نبودن با شکست مواجه می شود. درنتیجه با این که جماعت زیادی علاقمند هستند که صنعت گردشگری ما متحول شود ، تحولی هم اتفاق نمی افتد! و با توجه به آمارها هیچ رشد و پیشرفتی هم وجود ندارد؟!

همچنان امیدواریم روزی فرا برسد که استفاده ازظرفیت های گردشگری شهر زیبای مان نیشابور، بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد؛ چراکه ریشه کنی فقر و گرسنگی و ارتقای فرصت های اقتصادی و اشتغال در دستور کار اصول توسعه پایدار و اهداف توسعه هزاره می باشد.

دکتر ربایه سادات حسینی

به اشتراک بگذارید:


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *