مسیح مهاجری در گفتگوی اختصاصی با «خیام نامه»: دلیل منطقی و روشن برای محدودیت محمد خاتمی وجود ندارد 

 

آزاده مهدیار/ مسیح مهاجری به خاطر ارتباطات نزدیک ش با بسیاری از سیاست مداران با نفوذ در ایران، اطلاعات دست اولی از بسیاری از وقایع سیاسی کشور  و پشت پرده های آن دارد.

مدیر مسئول روزنامه جمهوری اسلامی و نماینده رئیس جمهور در دانشگاه مذاهب اسلامی، هفته گذشته و در پایان جلسه ای که برای آن به نیشابور دعوت شده بود، در گفت و گویی اختصاصی با «خیام نامه» به چند سوال سیاسی مهم روزپاسخ داد؛ از علت اعمال محدودیت برای سید محمد خاتمی تا ترکیب کابینه جدید

حسن روحانی.

مهاجری از ۱۳۶۰ تاکنون مدیر مسئول روزنامه جمهوری اسلامی است که ابتدا به عنوان نشریه حزب آغاز به فعالیت کرد. او از نجات یافتگان بمبگذاری دفتر حزب جمهوری اسلامی در ۷ تیر سال ۱۳۶۰ است و از اشخاص بسیار نزدیک به مرحوم هاشمی رفسنجانی شناخته می شود. در سال ۸۸ شایع شده بود که مهاجری در اردیبهشت از شورای نگهبان درخواست کردهاست تا محمود احمدینژاد را به دلیل دروغگویی رد صلاحیت کند و از این که در دولت احمدینژاد دروغ گفتن حکم «مستحب موکد» و حتی  «واجب» پیدا کرده انتقاد کرده و روزنامههای کیهان و بخش خبری ۲۰:۳۰ صدا و سیما را امکانات رسانهای دولت نهم برای تخریب و «بیآبرو کردن» افراد توصیف کرده بود. آن چه می خوانید حاصل پرسش و پاسخ خبرنگارما با این  چهره نام آشنای سیاسی است:

  • از ابتدای انقلاب همواره عده ای با بداخلاقی سعی کرده اند برخی چهره ها را تخریب کنند؛ از تخریب هایی که دایره وسیعی هم دارد، و آقایانی هم چون بازرگان، بهشتی، رفسنجانی و خاتمی و حتی ناطق نوری را در بر می گیرد. فکر می کنید ریشه این پدیده کجاست؟

در هر اجتماعی رقابت وجود دارد؛ اگر اخلاق نباشد رقابت منجر به تخریب می شود، افرادی که نام بردید به دلیل بزرگواری شان، دیگران احساس کردند که با وجود این ها، جای خودشان تنگ می شود و اگر آنها را تخریب و ترور شخصیت کنند برای خودشان جا باز می شود.البته این تفکری انحرافی است، ولی افرادی که اخلاق درستی ندارند و دنبال قدرت هستند این طور فکر می کنند به همین دلیل سعی می کنند آن افراد بزرگ را از صحنه خارج کنند، ریشه ماجرا همین است.

  • نظرتان در مورد محدودیت هایی که برای آقای خاتمی ایجاد شده چیست؟

من همیشه معتقدم که آقای خاتمی یک انسان وارسته و صاحب اخلاق است و این که محدودیت های تصویری یا اسمی یعنی مطرح نشدن اسم و نمایان شدن تصویر ایشان در جامعه وجود دارد، این کار درستی نیست. ایشان مثل همه شهروندان کشورمان حق دارند اظهار نظر کنند و مطرح شوند و برای این محدودیت ها تا به امروز دلیل روشنی که منطقی باشد، پیدا نشده است.

  • نظرتان در مورد تخریب ها و اهانت هایی که علیه آقای روحانی صورت می گیرد، چیست؟ آیا این ها هم در ادامه روال گذشته است؟

تجربه ما در سال های گذشته نشان داده کسی با تخریب به جایی نمی رسد بلکه ضرر می کند. این همه نسبت به آقای هاشمی تخریب کردند در سال های ۹۲ و ۹۴ و ۹۶ دیدیم که مردم به همان جهتی که آقای هاشمی ترسیم کردند گرایش پیدا کردند و رای دادند. حتی در سال ۹۶ علی رغم همه تخریب ها و در حالی که خود آقای هاشمی نبودند ولی وصیت ایشان کارساز شد و مردم به همان توصیه توجه کردند و به آقای روحانی رای دادند. معنی اش این است که بداخلاقی و تخریب جواب نمی دهد و محکوم به شکست است؛ من توصیه ام به رقبای آقای روحانی، یا محافظه کاران و یا هر تعبیر دیگری که برای این ها به کار برده می شود، این است که اخلاق را محور کار خود قرار دهند و با رقابت سالم و نقد منصفانه در صحنه فعال باشند.

  • نظرتان در مورد ترکیب کابینه آینده حسن روحانی چیست؟

ایشان باید کابینه خود را تقویت کنند، مسئله پیر و جوان خیلی مهم نیست بلکه مسئله کارآمدی مهم است. باید افرادِ قوی تر و کارآمدتر مشغول شوند چون کار خیلی زیاد است و ما از جنبه های مختلف اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی نیاز داریم که جامعه ما پیشرفت بیشتری داشته باشد. آقای روحانی با کابینه قوی تر می تواند چنین کند. با این رای بالایی که مردم به آقای روحانی دادند امیدواری های زیادی ایجاد شده که چنین اتفاقی بیفتد و تلاش ها بر این است که کابینه بعدی قوی تر باشد.

  • بسیاری معتقدند که محافظه کاران به بن بست رسیده اند و باید دنبال راه برون رفت از این بن بست باشند. به نظر شما که جریان ها را از نزدیک دنبال می کنید، آیا راه حلی برای خروج محافظه کاران از بن بستی که دچارش شده اند وجود دارد؟

رقبای آقای روحانی الان عصبانی هستند ولی نباید عصبانی باشند چون در جامعه ای که مسائل به رای گذاشته می شود باید به رای مردم تمکین کرد. این که تمکین نمی کنند و عصبانی هستند یعنی رای مردم را قبول ندارند و خود محور هستند. این وضع باید در جامعه ما عوض شود و آنها باید به اخلاق و رقابت سالم برگردند و تلاش کنند تا مردم درباره آنها قضاوت کنند و نظر دهند و آنچه می خواهند به آن برسند از طریق رای مردم باشد و آن هم با رویکردی اخلاقی تر از آن چه تا کنون اتفاق افتاده است.

 

به اشتراک بگذارید:


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *