اگر مجلس به وظیفه اش عمل می کرد… ( نظر حسین انصاری راد درباره درخواست بازدید نمایندگان از اوین )

کمیسیون اصل ٩٠ برای رسیدگی به شکایت‌ها از هر سه قوه مسوول است

این روزها مجلس شورای اسلامی اقداماتی در جهت آزادی دانشجویان بازداشتی تجمعات اخیر انجام داده است. مجمع نمایندگان استان تهران و فراکسیون حقوق شهروندی درخواست بازدید از اوین را مطرح کرده‌اند. در همین راستا روزنامه اعتماد با حسین انصاری راد که ریاست کمیسیون اصل نود در مجلس ششم را به عهده داشت، در خصوص تجربه بازدیدش از زندان اوین و روند انجام گرفتن این بازدیدها توسط مجلس پرسیده که در زیر می‌خوانید:

این روزها نمایندگان مجلس شورای اسلامی در پی بازداشت عده‌ای از دانشجویان درخواست بازدید از زندان را مطرح کرده‌اند. در مجلس ششم نیز درخواست نمایندگان برای بازدید از زندان اوین مطرح بود. آن زمان به چه شکلی این موضوع طرح و اجرا شد؟

یکی از وظایف اساسی مجلس نظارت بر اجرای قانون و تحقیق و تفحص در مورد تمام مسائل کشور است. کل نمایندگان مجلس حق دارند در جمیع مسائل کشور به تحقیق پرداخته و اظهارنظر کنند. به طور خاص کمیسیون اصل ٩٠ برای رسیدگی به شکایت‌ها از قوه قضاییه و مجریه و حتی مقننه مسوول است. قانون حقوق و اختیارات خاصی برای کمیسیون اصل ٩٠ قائل شده است. از جمله حق بازرسی در تمام بخش‌های کشور که مورد شکایت قرار گرفته، وجود دارد. هیچ کس نمی‌تواند این حق را منع کرده یا جلوی آن را بگیرد. مجلس نه‌تنها حق بازرسی دارد بلکه حق احضار مسوولان را نیز دارد که مسوولان قوه قضاییه و قوه مجریه را شامل می‌شود. آنها نیز طبق قانون مجبور هستند که به مجلس بیایند و اگر سر باز بزنند، مجرم تلقی می‌شوند و مجازات‌شان در قانون اختیارات کمیسیون اصل ٩٠ مشخص است. از کمیسیون اصل نود در مجلس ششم مکرر به زندان مراجعه شد و بنده نیز یک بار برای دیدار با زندانیان آن زمان از جمله آقایان عمادالدین باقی، اکبر گنجی، شمس‌الواعظین و صفری ملاقات کردم. حتی در حالی به دیدن آقای گنجی در زندان رفتم که در حال بازپرسی بود. همان طور که وارد بازپرسی می‌شدم آقای گنجی مشغول جواب دادن بود. به هر صورت به آقای گنجی اجازه داده شد که به مسجد زندان بیاید و به تفصیل با او صحبت کردم.

یک بار هم با احمد زیدآبادی در زندان، در حالی که در اعتصاب غذا بود، ملاقات کردم. آن زمان به او اصرار کردم که اعتصاب غذایش را بشکند اما او نپذیرفت.

بازدید با این چهار فردی که اشاره کردید با چه روندی انجام می‌شد؟

آن زمان سروکارمان با آقای بختیاری، فرزند یکی از علمای خراسان بود. او مسوولیتی در زندان داشت. از طریق این فرد اجازه می‌گرفتیم و ایشان همراهی و سعی می‌کرد شرایط ملاقات را برای ما فراهم کند.

با قوه قضاییه هم تعاملی برای بازدید از زندان انجام می‌شد؟

بله. در آغاز تعامل مناسبی بود. رییس دادگستری تهران به کمیسیون اصل ٩٠ آمد و گزارشی داد و مذاکراتی در این زمینه داشتیم. من به دعوت آقای علیزاده که آن زمان رییس دادگستری بود، به دفترش رفتم. البته بعدا آقای علیزاده انتقاداتی به بنده داشت و آن را در یک نامه سرگشاده یا سربسته نوشت. این نامه را هنوز دارم. من پاسخ نامه ایشان را به صورت سرگشاده برای رییس مجلس شورای اسلامی فرستادم. من پافشاری می‌کردم که اگر قوه قضاییه با کمیسیون اصل نود همکاری می‌کرد ظرف مدت محدودی می‌توانست مشکلات قوه قضاییه به کمترین حد آن تنزل پیدا کند و اصلاح شود و همچنین از اعتماد عموم مردم و شاکیان همانند کمیسیون اصل نود برخوردار شود.

اختلاف با قوه قضائیه بر سر چه مساله‌ای بود؟

قوه قضاییه مدعی بود که کمیسیون اصل نود از اختیاراتش تجاوز کرده است. این در حالی بود که قانون به این اختیارات تصریح می‌کرد. قوه قضاییه اختیارات کمیسیون اصل ٩٠ را مورد نقد قرار می‌داد.

چقدر اهمیت دارد که در شرایط کنونی نمایندگان مجلس شورای اسلامی نظارت بر وضعیت بازداشت ‌شدگان داشته باشند و مراقبت کنند تا برخلاف قانون با بازداشتی‌ها برخورد نشود؟

مجلس به گفته بنیانگذار نظام جمهوری اسلامی در راس امور است. تصویب قوانین، نظارت بر اجرای آن، سوال از مسوولان و تحقیق و تفحص و تهیه گزارش در خصوص نقض حقوق شهروندی و نقض قانون از جمله وظایف مجلس است. نقض حقوق زندانی نیز از همین امور است. مجلس گزارشات خود را به دادگاه ارایه می‌کند تا درباره آن حکم صادر شده و جلوی نقض قانون گرفته شود. وظیفه قوه مقننه است که نظارت کرده و جلوی نقض قانون را بگیرد. اگر مجلس از آغاز دولت آقای احمدی‌نژاد به وظیفه قانونی‌اش عمل می‌کرد و در کار رییس‌جمهور تحقیق و تفحص کرده و نتیجه آن را به دادگاه ارایه می‌کرد، کشور ما وضعیت فعلی را نداشت و چنین شرایط بحرانی‌ای برای کشور پیش نمی‌آمد.

فکر می‌کنید نمایندگان مجلس دهم در بازدید از زندان باید به چه مسائلی توجه کنند؟

زندانی حقوقی دارد و قبل از محاکمه هیچ کسی حق ندارد که او را مجرم بداند. همچنین زندانیان حقوقی دارند و هر گونه سخت‌گیری و محدودیتی که جنبه سختی داشته باشد و زندانی را مورد آزار قرار دهد شکنجه محسوب شده و خلاف قانون است. باید نمایندگان از زندانی‌ها تحقیق کرده و به واقعیت پی ببرند. اگر تخلفی از طرف بازداشت‌کنندگان و نگهدارندگان زندانی‌ها پیش بیاید، از آن باید جلوگیری شود.

 

 

به اشتراک بگذارید:


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *