انتشار آلبوم موسیقی هنرمند نیشابور در پایتخت موسیقی جهان ; وین، میزبان موزیسین نیشابوری

 

مریم عارفی پور/

وحید زردی متولد ۱۳۵۸ در نیشابور و فارغ التحصیل کارشناسی موسیقی و کارشناسی فلسفه است، وی اولین نوازندگی اش را در سن ۱۴ سالگی تجربه کرد و موسیقی را با نوازندگی سه‌تار نزد مجید سجادیان در نیشابور آغاز کرد و پس از آن نوازندگی سه تار را نزد استاد محمود اسکندری و تئوری موسیقی را در جهاد دانشگاهی آموخت.

آلبوم تازه ای که از زردی منتشر شد، «مسخ» نام دارد و اولین بار در اتریش و پس از آن در ایران منتشر شد. این آلبوم شامل ۹ آهنگ می باشد. برای کسب آگاهی بیشتر درباره ی این آلبوم با وحید زردی به گفت و گو نشستیم.

ابتدا درباره ی پیشینه ی هنری اش از او سوال کردیم. وی درباره پیشینه ی هنری خود گفت: من دوره عالی موسیقی را به طور خصوصی نزد استاد حسین علیزاده شاگردی کردم. در این بین برای کسب دانش هارمونی و کنترپوان و آهنگسازی نزد وارطان ساهاکیان رفتم و پس از همکاری در تشکیل و اجرا کنسرت های گروه نیایش در شهر نیشابور، در سال ۷۸ به عنوان تکنواز گروه دانشگاه سوره در جشنواره شیراز شرکت داشتم. همچنین در جشنواره سوره ی تهران سال ۷۹ مقام برگزیده جشنواره را در رشته نوازندگی سه تار از آن خود کردم و در این دوره به آهنگسازی روی آورده و در ساخت موسیقی، فیلم، تئاتر و انیمیشن به فعالیت پرداختم.

زردی درباره ی آلبوم تازه منتشر شده اش می گوید: آلبوم «مسخ» محصول دغدغه های درونی من بوده که از سال ها پیش در درون ام شکل گرفته است. بزرگترین پارادوکسی که از دوران نوجوانی تا به حال درگیر آن بودم، پیچیدگی زندگی دوران مدرن و تقابل با رویکرد انسان نسبت به تغییراتی است که لحظه به لحظه در جهان رخ می دهد. اگر چه ظاهرا عناصر هستی و به طور خاص تکنولوژی، به پیش می رود ولی فاصله بین انسان و هستی بیش از پیش فزونی می یابد. آلبوم مسخ روایتی از همین فاصله و گسست بین انسان در درون خود و همچنین شکافی است که میان هستی و نوع بشر امروز حاکم شده است.

این اثر حاکی از تراژدی غم انگیز موجودی است که می بایست حاکم بر تمامی عناصر هستی و خلقت باشد ولی اکنون نه تنها در درون روح و جسم خود بلکه در این دنیای سقوط کرده، گرفتار و مسخ شده و افسار غلبه و تسلط خود را بر جهان از کف داده است.

از هنرمند موسیقی دان شهرمان درباره ی سبک موسیقی اش سوال کردیم: اساسا من دنبال سبک یا مکتب موسیقایی خاصی نیستم هرچند که نگاه کلی من بیش تر متمایل به موسیقی مدرن است. به نظر من آثار آهنگسازانی مثل شوئنبرگ، شوستاکوویچ، بولز، لگتی و آرووپارت و … از نظر فرم و محتوا بسیار فوق العاده است و گاه مورد الگوی ذهنی و شنیداری من هستند ولی آنچه که مرا در مسیر آهنگسازی خودم قرار می دهد ماهیت محتوا و فرم است. یعنی عنصر تعین کننده مکتب کاری من بنا به ضرورت محتوا و فرم شکل می گیرد. باور دارم محتوا و فرم است که تعیین کننده مکتب و یا شکل گیری هارمونی و ارکستراسیون یک اثر می شود. به عنوان مثال در آلبوم ریبرت که برای استرالیا کار کردم؛ که در استرلیا و آمریکا منتشر و اجرا شد، بنا به فضای شعری فروغ فرخزاد از فضای بسیار خلوت و هارمونی غالبا سرد استفاده کردم که نزدیک به پاپ و کلاسیک بود، ولی در آلبوم «منشور کورش» که ماهیتی اسطوره ای و باستانی داشت با رویکرد کلاسیک، هارمونی ایرانی تر و متفاوت تری استفاده شد. در مورد مسخ هم به همین صورت پیش رفت. چون ایده مسخ یک ایده مدرن و دارای ابعاد جامعه شناسی و روان شناسی بسیار عمیق و درونی بود، نیازمند به هارمونی کاملا پیچیده تر و فضای مدرن تری داشت.

زردی درباره ی رونمایی آلبوم «مسخ» در اتریش گفت: این اثر با حضور صدر اعظم و رئیس جمهور اتریش و سفرای ایران در اتریش و مجارستان و نمایندگان وزارت ارشاد کشورمان و اساتید و هنرمندان کنسرواتوار اتریش رونمایی شد. این اتفاق برای من واقعا شگفت انگیز و کم نظیر بود و خوشبختانه بازخورد مناسب اقتصادی را هم در پی داشت و تقریبا یک اتفاق ملی محسوب می شود. در همان مراسم آلبوم «منشور کوروش» به صدر اعظم و رئیس جمهور اتریش اهدا شد و این دو مقام به پاس احترام به تاریخ و ملت ایران آلبوم را برای من امضاء کردند و با مشورت سفرا و نمایندگان ایران در اتریش، بنا شد آلبوم «منشور» به نماد صلح بین الملل به سازمان ملل متحد اهدا شود که این فرایند در مسیر نهایی اش قرار دارد.

از وحید زردی درباره ی فعالیت در عرصه ی بین المللی سوال کردیم و از تجربیات وی جویا شدیم.

وی در این باره گفت: در این خصوص عوامل زیادی دخیل بوده، ولی ریشه آن به طرز تفکر و تصمیم دوران نوجوانی ام برمی گردد که همواره ورود به عرصه جهانی و قدم گذاشتن به قله های موسیقی دنیا را متصور می شدم. وقتی که ۱۳ یا ۱۴ سالم بود شرایط خانواده برای پذیرش چنین تصمیمی مساعد نبود ولی موسیقی را شروع کردم و با پس انداز اندک م اولین سازم را خریدم و به خوبی به یاد دارم بین ۱۵ تا ۱۷ ساعت در روز تمرین می کردم. موضوع اصلا عشق و علاقه نبود تنها کلمه ای که می توانم برای آن دوران بگویم واژه جنون است. در دوران تحصیل هم، به محض ورودم به دانشگاه تک نواز گروه دانشگاه شدم و در همان دوران چندین بار مقام اول آهنگ سازی فجر و نوازندگی را در جشنواره های مختلف از آن خود کردم، ولی بعد از اتمام تحصیل به خوبی می دانستم این سطح برای جهش بین المللی کافی نیست، بنابراین دوباره پیگیر دروس دوره عالی آهنگ سازی و تاریخ هنر و فلسفه شدم. در همین دوران اولین پیشنهاد آهنگ سازی برای کنسرواتوار  GRAZ در اتریش صورت گرفت و سال بعد افتتاحیه جشنواره فیلم آسیا – اقیانوسیه در استرالیا با کار من انجام شد و این مقدمه ای بود که نهایتا به رونمایی آلبوم مسخ در اتریش منجر شد.

اگر بخواهیم به کارنامه ی موسیقیایی وحید زردی نگاهی بیاندازیم، آهنگسازی نمایشنامه های آنتوان و مسافر کوچولو به کارگردانی حسن باستانی، آهنگ سازی برای انیمیشن های ماران اتا، سرباز و پرنده به کارگردانی نوید فیروز و آلبوم موسیقی لالایی (موسیقی برای کودک) و آهنگسازی برای نمایشنامه صدای یک دست به کارگردانی دکتر قطب الدین صادقی را در کارنامه هنری خود دارد.

وحید زردی  همواره این امید را دارد که به گفته خودش، بتواند برای نیشابور و ایران افتخار بیافریند و امیدی برای تمام هنرمندان کشور باشد.

 

به اشتراک بگذارید:


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *